Ούλλη τη μέρα ήμουν σπίτι εχτές. Εδκιάβασα κάπου 5 ώρες, αλλά ακόμα εν εκατάλαβα το θέμα του essay. Πρέπει να γράψω 15 σελίδες για ένα θέμα που έν εκατάλαβα μετά που 6 μέρες που δκιεβάζω υλικό. Μάλλον είμαι βλάκας.
Εν πολλά σπαστικό να μεινίσκεις μέσα σε 4 τοίχους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σήμερα θα φύω, εν μεινίσκω δαμέσα. Δεν πα να βρέχει και να χιονίζει.
Πρόβλεψη καιρού για αύριο: 3, -1. Τούτο είναι ανώτατη και κατώτατη θερμοκρασία. Το Σάββατο: 2-0. Ακούεται σκορ μάππας. Παραδόξως εν με ενοχλεί η κρυάδα. Άμα φκαίννω έξω εννοώ, γιατί δαμέσα εν καταλάβεις ήντα θερμοκρασία εν έξω.
Νιώθω μόνος μου. Ανακάλυψα ότι είμαι αντικοινωνικός. Εν ήμουν έτσι. Ήμουν ένας άνθρωπος που εσhαίρετουν απλώς να γνωρίζει καινούριους ανθρώπους. Αλήθκεια, έπιαννα κουβέντα με εντελώς άγνωστους, γενικά εγύρεφκα τρόπους να γνωρίζω πλάσματα. Τωρά είμαι μούχλας. Νιώθω σαν να είμαι "κλειστός". Προς τον κόσμο, προς τους ανθρώπους, προς νέες εμπειρίες. Νιώθω κάπως γέρος βασικά. Τζιαι δεν μου αρέσκει. Καθόλου.
Πριν εσκέφτουμουν ότι αν πεθάνω δαμέσα, μπορεί να κάμουν καμιά εφτομάδα να με ανακαλύψουν τζιαι εννα αρκέψω να σαπίζω τζιαι θα με ανακαλύψουν που τη μυρουθκιά! Μακάβριο; Μετά εσκέφτηκα ότι εννα με γυρέφκει η κοπέλα μου που Κύπρο τζιαι θα ανησυχήσει τζιαι θα με ψάξουν τη δεύτερη μέρα. Άτε το πολύ την τρίτη. Not bad. Εν θα βρωμώ τουλάχιστον.
Εν ηξέρω τι με έπιασεν. Ούτε πως έρκουνται Χριστούγεννα.
ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ: Ευχαριστώ την Urban Tulip για την τελευταία της ανάρτηση. Λαλεί να βάλλουμε λλίους στόχους. Τζείνους που θέλουμε πραγματικά να πετύχουμε. Τζιαι τότε εννά τους πετύχουμε. Δκυο στόχοι:
1. Να ξαναννοίξω προς τον κόσμο τζιαι κυρίως προς τους άλλους ανθρώπους, να χτίσω γέφυρες, να ακούσω, να μιλήσω, να γελάσω, να γνωρίσω.
2. Για τους ανθρώπους που επέλεξα να έχω μες τη ζωή μου: Να τους φέρω ακόμα πιο κοντά μου τζιαι να τους αγαπώ, να χτίσω γέφυρες, να τους ακούσω, να γελάσω, να τους γνωρίσω, να τους μιλήσω.
Τωρά που τους ξαναθορώ μοιάζουν ένας στόχος. Απλώς εν πρέπει να διαχωρίζω τους ανθρώπους σε δικούς και μη. Η διαδικασία για να πετύχω τζιαι τους δκυο εν αρκετά παρόμοια.
Υ.Γ. Θέλω πολλά πολλά να μάθω ήνταλως γράφουμε κάτι τζιαι φκαίννει διαγραμμένο. Εννοώ φκαίνει με μιαν γραμμή πουπάνω. Όποιος ηξέρει, τζιαι εν βαρκέται ας μου πει.
Ειναι δυο διαφορετικοι στόχοι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα γνωρισεις νεο κοσμο αρα να βγεις απο τους 4 τοιχους.
και εκεινους που εχεις να τους διατηρεις.
θελει διαφορετικη προσπαθεια - θα τα καταφέρεις :)
:) Σήμερα ήμουν το ακριβώς ανάποδο πάντως! Εγνώρισα 5 πλάσματα, ενώ επέρασα τη μισή μέρα με το φίλο μου τον πακιστανό! Είχα το μεγάλη ανάγκη να γελάσω με ένα φίλο που κοντά! Ήμουν πολλά καλά: ετραούδουν μόνος μου όταν έρκουμουν σπίτι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ για τη θετικότητα!
Πραγματικά ΝΙΩΘΩ ΣΕ!!!!! (Κυρίως όσο αφορά το essay - θέλω να πεχτωωωωω
ΑπάντησηΔιαγραφήΠραγματικά τζαι εγώ νιώθω κοτζάκαρη, κουρασμένη, 22 χρονών τζαι εν έχω όρεξη να κάμω τπτ, ούτε να φκω έξω,ούτε να γνωρίσω κόσμο, ούτε να τους μιλήσω, ούτε τπτ.Εν ήμουν έτσι παλιά, παλιά ήμουν πιο χαρούμενη, ήμουν ευτυχισμένη..!
Νιώθω ότι εννα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να καταφέρω τον στόχο (1), αλλά πρέπει. Αν δεν θέλω στο τέλος να μείνω μόνη μου τζαι μίζερη, πρέπει να προσπαθήσω!
@Άννα
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλωσόρισες! Εν ωραίο να ξέρεις ότι εσhει που ομοιοπαθούν! Βασικά θέλει να δουλεύκεις σιγά σιγά. Να μεν το θωρείς ούλλο μαζί γιατί φαίνεται βουνάρι τζι εν κάμνεις τίποτε μετά. Έτσι εκατάλαβα ως τωρά.