Δέκα "πρώτα"!

Ενόψει του ότι είναι η πρώτη ανάρτηση της χρονιάς, εύχομαι καλή χρονιά σε όλους. Το 2012 μακάρι να είναι γεμάτο από όμορφες στιγμές για όλους.

Από την αρχή του 2012 έκανα μερικά 'firsts', δηλαδή πράγματα τα οποία έκανα/είδα/άκουσα/έζησα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Καταγράφω:

1. Έφαα στο "Τζίζι Μίζι" στη Λακατάμεια. Οι πιο ωραίοι καράολοι (ή καραόλοι;) που έφαα ποττέ!

2. Μετά που εγύρισεν ο χρόνος, κατά τες 5 το πρωί, εχόρεψα ζεϊμπέκκικο. Ναι εγώ. Εν αθθυμούμαι πόση ώρα ούτε πόσον καραγκιόζης ήμουν. Επέρασα καλά. Απλώς τα σφηνάκια εν πρέπει να τα πίνεις πολλά μαζί την ίδια ώρα.

3. Επήα οδικώς στα σhιόνια τζιαι οδήγουν εγώ. Ναι εν το είχα ξανακάμει.

4. Εχρησιμοποίησα την τετρακίνηση του αυτοκινήτου.

5. Ετζοιμήθηκα ενώ έξω εσhιόνιζε. Θυμούμαι ακόμα μια φορά που έγινε στην Αθήνα, αλλά τζείνο στην Αθήνα εν το λαλείς ακριβώς σhιόνι.

6. Έβαλα την ταχύτητα 'L' πας το αυτόματό μου gearbox.

7. Εφάμε πρωινό ενώ δίπλα μας, πόξω που το τζάμι εσhιόνιζε πολλά πυκνό χιόνι. Ναι ντάξει επαράσhεσά το. Έμεινε να πω: Έσhεσα, ενώ έξω εσhιόνιζε. Έλεος ρε φίλε μου! Ναι αλλά το πρωινό αλήθκεια ήταν όπως το παραμυθένιο. Είδαμεν άσπρη μέρα (που ελάλεν τζιαι ένας παρέας τζιαμέ)!

8. Εν επερίμενα να γίνει ποττέ: Επήαμε να φάμε σε ένα τόπο τζιαι το φαγητό ήταν τόσο χάλια που εδυσκολεύκουμουν πολλά να το φάω. Πραγματικά είμαι ένας λάκκος τζιαι αποκλείεται να φκάλω σκάρτο. Υπάρχει πιθανότητα να μεν μου πολλοαρέσει, αλλά θα το φάω πάλε. Στον "Φεραίο" στην πλατεία Τροόδους (για να κάμουμε τζιαι "διαφήμιση"), δεν εκατάφερα να τα φάω. Σκληρό και αμάσητο σουβλάκι, βρωμερότατη σιεφταλιά με κάτι πολλά έντονο στη γεύση που την εχαλούσε πολλά και λουκάνικο του εμπορίου παρακαλώ μέσα στο mixed grill. Εννοώ ότι εν ήταν κυπριακό. Πραγματικά έπιασα mixed grill τζιαι έψαχνα μέσα στο πιάτο μου να έβρω κάτι να φάω. Τζιαι επεινούσα τζιαι σαν λύκος. Εν επερίμενα ότι θα το έκαμνα ποττέ αλλά όταν εφύαμε, είπα το χιλιοειπωμένο αστείο-σοβαρό: "Άτε... Τωρά να πάμεν κάπου να φάμεν;"

9. Επήα στο αεροδρόμιο του Gatwick.

10. Είδα λίμνη παγωμένη με πολλές πέτρες πεταμένες που πάνω της, που πολλούς περίεργους σαν εμένα που εν επιστέφκαν τζιαι εθέλαν να το διαπιστώσουν. Εντυπωσίασέ με πάρα πολλά. Θέλω να πάω να την τσιακκάρω τζιαι μέρα, διότι τη νύχτα απλώς εγυάλλιζε η επιφάνεια. Εγώ θέλω να δω αν θωρείς που μέσα. :)

Τώρα που ννα θυμηθώ τζιαι τα άλλα εννά πιντώσω. Προς το παρόν εννα το αφήκω έτσι για ναν δέκα. Στρογγυλά πράματα.