Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013

Η Ευθύνη απέναντι στους άλλους

Ο κάθε ένας από μας μέσα σε τούτο τον κόσμο, έχει Ευθύνη. Είναι μια ευθύνη με "Ε" κεφαλαίο, καθώς είναι ευθύνη που κατευθύνεται προς όλους τους ανθρώπους που συναναστρέφεται ο καθένας μας. 

Η κάθε παραμικρή μας συμπεριφορά - είτε πρόκειται για συμπεριφορά μας προς τους άλλους, είτε απλώς για συμπεριφορά που γίνεται αντιληπτή από τους άλλους - έχει αντίχτυπο στους άλλους. Η λέξη "αντίχτυπος" θα μπορούσε να αντικατασταθεί επάξια με πληθώρα άλλων λέξεων: επιρροή, επίδραση, αποτελέσματα, δυναμική, σημασία. 

Μπορείς να επιλέξεις ποια θα είναι η δική σου συμπεριφορά/δράση σε κάθε δεδομένη στιγμή. Έχεις Ευθύνη όμως να επιλέξεις, λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα, την επιρροή, τον αντίχτυπο, την αντίδραση. Έχεις απεριόριστες επιλογές: Μια ξινισμένη γκριμάτσα ή ένα χαμόγελο, μια σιωπή ή μια καλημέρα, ένα απλανές βλέμμα στο κενό ή μια διεισδυτική ματιά προς τον άλλο, ο τόνος της βαρεμάρας ή ο τόνος του ενθουσιασμού, η αποφυγή κάθε αγγίγματος ή μια ανθρώπινη επαφή (είτε αυτό είναι μια χειραψία, ένα άγγιγμα στον ώμο ή ακόμα και μια αγκαλιά), μια τυπική ερώτηση αν είσαι καλά που δεν περιμένει καν απάντηση ή μια ερώτηση με γνήσιο το ενδιαφέρον για την απάντηση.

Η Ευθύνη σου/μου πηγάζει μέσα από την ανθρώπινη μας υπόσταση. Ο καθένας μας έχει τη δύναμη να κάνει τη μέρα του άλλου καλύτερη ή χειρότερη σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Ως άτομο, ο καθένας από μας, οφείλει να κάνει την ορθολογική επιλογή: Με το να επιλέγει ατομικά ο καθένας τις πράξεις εκείνες που έχουν θετικό αντίχτυπο στους άλλους, δημιουργεί μια θετική δυναμική, τα αποτελέσματα της οποίας εισπράττει (πρωτίστως) και αυτός ο ίδιος ο πράττων. Συνεπώς, δεν είναι επιλογή αλτρουισμού (αν δεν θέλετε να το δείτε έτσι), αλλά επιλογή συμφέροντος, ατομικισμού και αναγκαιότητας. Μια επιλογή πραγματικά απαραίτητη για την ευτυχία του καθενός από μας.



Τρίτη 20 Αυγούστου 2013

Το πιο σημαντικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό

Μέσα σε όλα που μπορεί να βρεις στους ανθρώπους χαρακτηριστικά, για μένα ένα ξεχωρίζει. Και μπορεί αυτό να καλύψει τα κενά και τα μεγαλύτερα ελαττώματα.
 
Εχεμ... Τύμπανα παρακαλώ!
Καλά εντάξει: Βασικά, το πιο σημαντικό προσόν/χαρακτηριστικό είναι η ΠΙΣΤΗ και η ΘΕΛΗΣΗ ενός ανθρώπου ότι ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ/ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ.
 
Θα ρωτήσετε: Να γίνει καλύτερος ως προς τι; Η άποψή μου είναι πως δεν έχει (και τόση) σημασία προς τα πού κινείται αυτή η πίστη και θέληση. Αρκεί να υπάρχει. Και σε όσο μεγαλύτερο βαθμό υπάρχει, τόσο το καλύτερο!
 
Θεωρώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την αντίληψη ότι είναι αυτοί που είναι και τέλος. Ότι, άκου να δεις φίλε μου, "έτσι είμαι εγώ"! Η πίστη αυτή είναι η ακριβώς ανάποδη. Το "γνώθι σαυτόν" καλό κάνει, φτάνει να το αντιλαμβάνεσαι με τον σωστό τρόπο. Άλλωστε για να προσπαθήσεις να γίνεις καλύτερος σε κάτι, πρώτα έχεις συνειδητοποιήσει ότι δεν είσαι όπως θα ήθελες να είσαι.
 
Για μένα, είναι η πίστη ότι μπορώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να μάθω περισσότερα πράγματα, να γίνω πιο ικανός σε διάφορους τομείς, να έχω περισσότερα να δώσω στους γύρω μου, γενικά καλύτερος. Η σκέψη ότι μια βελτιωμένη έκδοση του εαυτού μου είναι εφικτή (προφανώς είναι και πάντα θα είναι) αποτελεί μια σκέψη πρόκληση!
 
Κάθε μέρα στοχεύω στον καλύτερο εαυτό μου! Ας το έχουμε αυτό υπόψη μας κάθε μέρα!
 

Τετάρτη 1 Μαΐου 2013

Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο

Είναι αυτή η σκέψη που έκανα σήμερα. Που με έκανε να σκεφτώ λίγο και να χαμογελάσω. 

Οι αποτυχημένες σχέσεις από τις οποίες περνάει ο καθένας στη ζωή του είναι όλες τους απαραίτητα προ-στάδια για αυτή την ΜΙΑ σχέση που θα συγκλονίσει, που θα δέσει, που θα δουλέψει, που θα κρατήσει, που θα πετύχει.

Νιώθω πως κάθε φορά που κάποια δεν εκτίμησε αυτό το κάτι το μικρό, ήταν ένα μεγάλο μάθημα, ήταν μια σημαντική εμπειρία, για να μπορέσω σήμερα να εκτιμώ το γεγονός ότι αυτό το ίδιο το κάτι το μικρό φαίνεται τόσο μεγάλο για κάποιαν άλλη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Οι αποτυχίες μου γενικά με έκαναν αυτό που είμαι. Οι αποτυχίες μου περιλαμβάνουν και αποτυχίες σε σχέσεις. Προφανώς, αυτές οι αποτυχίες που έδειξαν μερικά από τα λάθη μου. Μου έμαθαν λίγο περισσότερο την ανθρώπινη φύση. Μου έμαθαν ίσως, πώς να αγαπώ. Σε κάποιο βαθμό. Με πλήγωσαν κιόλας. Κανένας δεν είπε πως ήταν εύκολο. Όμως δεν έχασα τη θετικότητά μου.

Έμαθα να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και με τους άλλους για τον εαυτό μου. Το θεωρώ πολύ σημαντικό μάθημα. Είμαι αυτός. Πλέον ξέρω ότι είμαι αυτός. Είμαι γελοίος; Μπορεί. Είμαι παράξενος; Πιθανότατα. Είμαι ηλίθιος; Καθημερινά. Αλλά είμαι εγώ. Και έχω αδυναμίες. Έμαθα ότι έχω αδυναμίες. Έμαθα ότι έχω ελαττώματα. Έμαθα να αυτοσαρκάζομαι με τα ελαττώματά μου. Και έτσι ίσως να αγωνίζομαι για να βελτιωθώ. Όταν παραδεχτείς το πρόβλημα έχεις κάνει το μισό δρόμο για να το λύσεις, λένε. Έμαθα να γελώ. Προσπαθώ να μάθω να μη φοβάμαι τα λάθη μου, τις ανοησίες μου και τις αποτυχίες μου. Δεν το έχω μάθει ακόμα, αλλά έχω κάμει πρόοδο. 

Είμαι καλά, πρωτίστως γιατί έχω "ακούσει" τον εαυτό μου. Τον έχω αποδεχτεί και ασχολούμαι με την σφυρηλάτηση του. 

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

Β' Κυριακή Προεδρικών Εκλογών

Τα αποτελέσματα βγήκαν. Νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο Νίκος Αναστασιάδης.


1. Το 57,5% αποτελεί ισχυρότατη λαϊκή εντολή προς το νέο Πρόεδρο. Σαφής η θέληση για αλλαγή και ξεκάθαρη αναγνώριση της υπεύθυνης και ρεαλιστικής στάσης του Νίκου Αναστασιάδη.


2. Ο Λιλλήκας απέτυχε να κεφαλαιοποιήσει (λευκό/άκυρο) το ποσοστό που θα ήθελε, καθώς ούτε το 1/4 από τους ψηφοφόρους του στον πρώτο γύρο επέλεξε να μην ψηφίσει κάποιον από τους δύο υποψηφίους. Αυτό το γεγονός αφαιρεί ένα μεγάλο μέρος από τη δυναμική (με ή χωρίς εισαγωγικά) την οποία φάνηκε να αποκτά μετά το 25% που πήρε στον πρώτο γύρο με αποτέλεσμα να φαντάζει πιο δύσκολο το εγχείρημα για νέο πολιτικό κόμμα/κίνημα. Μεγάλο στοίχημα οι ευρωεκλογές του χρόνου για το κίνημα (αν και εφόσον προκύψει).

3. Στα πλην οι δηλώσεις του Άντρου Κυπριανού και οι απαντήσεις του σε ερωτήσεις δημοσιογράφων που παρά τη δήλωση ότι το ΑΚΕΛ θα στηρίξει πολιτικές ωφέλιμες για τον τόπο, εντούτοις δεν με έπεισε καθόλου. Αντίθετα, μου έδωσε την εντύπωση (όπως το ανέμενα άλλωστε) ότι θα βρίσκεται στην αντίπερα όχθη χωρίζοντας μεταξύ "ημών" και των "άλλων". Με λίγα λόγια, τώρα αναλαμβάνουν οι άλλοι, ας βγάλουν αυτοί το φίδι απ' την τρύπα. Στην ίδια λογική και η ξεκάθαρη άρνηση να συμμετέχει με οποιοδήποτε τρόπο (π.χ. υπουργείο) στη νέα κυβέρνηση εάν και εφόσον προταθεί στο ΑΚΕΛ. Η αναφορά σε χαώδεις διαφορές με τον Νίκο Αναστασιάδη και το ΔΗΣΥ, τονίζοντας για μιαν ακόμα φορά εκείνα που χωρίζουν αντί εκείνα που ενώνουν, θεωρώ ότι έδωσε το στίγμα της στάσης του ΑΚΕΛ στα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Δυστυχώς.

4. Επίσης στα πλην η έντονη εριστικότητα του Πάμπου Παπαγεωργίου, βουλευτή του ΑΚΕΛ, στο πάνελ όπου βρισκόταν με τον Πρόδρομο Προδρόμου ήταν εκνευριστική και αξιολύπητη. Ο τελευταίος είχε πει ότι τέλος να μιλούμε "ακελικά", ήρθε η ώρα να μιλήσουμε "ελληνικά, κυπριακά", εννοώντας ότι αυτή τη στιγμή προέχει το εθνικό συμφέρον και μόνο και ότι η απερχόμενη κυβέρνηση είχε το κομματικό συμφέρον πιο ψηλά στην ατζέντα. Ο Παπαγεωργίου λοιπόν, ακούγοντας τη λέξη "ελληνικά", αυτομάτως διέγραψε τη λέξη "κυπριακά" που ακολούθησε, ενώ διέγραψε με την ίδια ευκολία όλα το υπόλοιπο πλαίσιο συμφραζομένων που θα του έδινε το νόημα που ήθελε να δώσει ο Προδρόμου. Σαν ταύρος που βλέπει κόκκινο πανί λοιπόν, επιτέθηκε στη λέξη "ελληνικά"! Αν είναι δυνατόν..! Η στάση αυτή θυμίζει λίγο Δον Κιχώτη που έβλεπε τους ανεμόμυλους για γίγαντες εχθρούς! 


5. Στα συν, οι δηλώσεις Κασουλίδη, αλλά και Χατζηγεωργίου στο στούντιο ενός καναλιού (δεν θυμάμαι ποιου), που εμπεριείχαν (για όσο τους άκουσα) τα στοιχεία που πρέπει να χαρακτηρίζουν την επόμενη μέρα: Σοβαρότητα, νηφαλιότητα, εργατικότητα, συνεργασία, συλλογικότητα, ενότητα μπροστά στις δυσκολίες, ενότητα μπροστά στον κίνδυνο της καταστροφής, ενότητα μπροστά στις προκλήσεις της επόμενης μέρας. Στον ίδιο τόνο και οι δηλώσεις του Τάσου Μητσόπουλου, αλλά και του Αβέρωφ Νεοφύτου, που απέπνεαν τα σωστά μηνύματα προς όλους. 

6. Η ομιλία του Νίκου Αναστασιάδη στο "Ελευθερία" ήταν πραγματικά εντυπωσιακή! Αυτό πάει να πει να είσαι ΗΓΕΤΗΣ! Οι πραγματικοί ηγέτες πρέπει να καθοδηγούν και όχι να καθοδηγούνται από αυτό που θα ήθελαν να ακούσουν οι ψηφοφόροι τους! Δηλώνω εντυπωσιασμένος θετικά από τις αναφορές Νίκου Αναστασιάδη στο σεβασμό των ανθυποψηφίων του, στην Ευρώπη και στην επόμενη μέρα γενικά. Αυτό όμως που δεν περίμενα να ακούσω ήταν τις αναφορές του στους Τουρκοκύπριους και γενικότερα την έντονη και παθιασμένη αναφορά του στο Κυπριακό! Ένδειξη ισχυρής θέλησης για μια νέα στρατηγική που να οδηγήσει σε λύση! Ας ελπίσουμε αυτή η πρώτη του ομιλία ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας να είναι η αρχή για καλύτερες μέρες για την Κύπρο μας. 

Εν κατακλείδι μπορεί να συνοψισθούν όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματα της ψεσινής βραδιάς σε μια λέξη: ΕΛΠΙΔΑ. 

Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους μας στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνουμε: Να βγάλουμε τη χώρα μας από το βούρκο και να την οδηγήσουμε σε καλύτερες μέρες. Χρησιμοποιώ πρώτο πληθυντικό πρόσωπο με πλήρη επίγνωση: Ο καθένας από μας έχει προσωπική ευθύνη να σώσει τον τόπο του! 

"Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω".
Καζαντζάκης

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

Προεδρικές Εκλογές 2013: Υπάρχει επιλογή!

Δεν είναι ότι με την εκλογή Προέδρου, θα αλλάξουν τα πράγματα από τη μια μέρα στην άλλη. Δεν είναι ότι θα βρουν αυτομάτως δουλειά οι 50 τόσες χιλιάδες άνεργοι. Δεν είναι ότι θα γλιτώσουμε την χρεωκοπία χωρίς μνημόνιο. Δεν είναι ότι θα λύσουμε το Κυπριακό ξαφνικά. Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και με τις προσδοκίες μας.

Έχουμε μπροστά μας δύο υποψηφίους και η Κύπρος θα ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο αναλόγως του αυριανού εκλογικού αποτελέσματος. Τα κριτήρια για να προβλέψουμε και να αξιολογήσουμε αυτό τον δρόμο του Μαλά ή του Αναστασιάδη πρέπει να περιλαμβάνουν και τα ακόλουθα:

1. Ο Μαλάς μπορεί να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητος αλλά θα ανεβεί στην εξουσία στηριζόμενος από το κόμμα που βρίσκεται στα τελευταία 5 χρόνια στην κυβέρνηση. Είναι δεδομένο ότι θα στηριχτεί με τον ίδιο τρόπο στους ίδιους ανθρώπους και θα ακολουθήσει παρόμοιες πολιτικές. Η πολιτική ατολμία, αναποφασιστικότητα, καταστροφική αναβλητικότητα, ανευθυνότητα, αδυναμία ενεργούς συμμετοχής στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο είναι μεν χαρακτηριστικά του Δημήτρη Χριστόφια, αλλά εξίσου είναι χαρακτηριστικά του πολιτικού χώρου που τον ανέθρεψε, του - προσανατολισμένου μόνο στο κομματικό συμφέρον - ΑΚΕΛ. Άρα οι υποσχέσεις για "νέες" λύσεις και "νέες" προτάσεις ακούγονται γελοίες, αφού ούτε έγινε η οποιαδήποτε στοιχειώδης αυτοκριτική ούτε ο αυτονόητος (αν ήθελε ο Μαλάς και το ΑΚΕΛ να εκλεγεί) διαχωρισμός από την προηγηθείσα πενταετία. 

2. Στον αντίποδα είναι ο Νίκος Αναστασιάδης, του οποίου ο πολιτικός χώρος (ΔΗΣΥ) πρέπει να πιστωθεί για διαφορετική αντίληψη για την κρίση, γρήγορα αντανακλαστικά που φάνηκαν με τις προτάσεις για οικονομικά μέτρα, ενώ είναι ο χώρος που αντιλαμβάνεται τα οικονομικά όπως τα αντιλαμβάνεται η σύγχρονη αντίληψη που βασίζεται σε διαχείριση του καπιταλισμού. Είναι ο χώρος που αντιλαμβάνεται τις οικονομικές πραγματικότητες, το διεθνές περιβάλλον και απέδειξε ότι έχει την τόλμη να προχωρήσει με τολμηρές και δύσκολες αποφάσεις προς τα μπροστά ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Μια άλλη αντιπολίτευση όλο αυτό το διάστημα θα μπορούσε να είχε φανεί πολύ πολύ πιο ανεύθυνη με καταστροφικές συνέπειες για τον τόπο, αλλά με μεγάλο πολιτικά οφέλη (από πλευράς ψήφων). Όμως δεν το έκαμε.

3. Στο Προεδρικό μας σύστημα με τις διευρυμένες εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, δυστυχώς ή ευτυχώς οι προσωπικές ικανότητες και χαρακτηριστικά του Προέδρου παίζουν τεράστιο ρόλο, όπως αποδείχτηκε. Δεν έχω κάτι να πω εναντίον του Σταύρου Μαλά, ο οποίος φαίνεται να είναι ένας νεαρός, προσγειωμένος και σοβαρός πολιτικός. Πέρα όμως από αυτά και σε σύγκριση με τον Αναστασιάδη, είναι άπειρος και περιορισμένης πολιτικής εμβέλειας (αυτή τη στιγμή). Ο Αναστασιάδης στον αντίποδα - ανεξαρτήτως του αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τις πολιτικές του θέσεις - είναι ένας ηγέτης με ισχυρή προσωπικότητα, ένας άνθρωπος με πολιτική τόλμη που μπορεί να πάρει αποφάσεις χωρίς να υπολογίζει τον παράγοντα του πολιτικού κόστους, είναι σοβαρός, είναι πανέξυπνος και εύστροφος, είναι δημοκράτης, έχει αντίληψη των ευρωπαϊκών δρώμενων, έχει τεράστια εμπειρία και δεν πέφτει στην παγίδα του λαϊκισμού, αφού έχει την τόλμη να λέει τα πράγματα με το όνομά τους.

Αύριο την Κυριακή, υπάρχει επιλογή! Και αυτή η επιλογή μεταξύ των δύο γίνεται εντελώς ξεκάθαρα διότι ειδικά σε αυτή την χρονική συγκυρία η διαφορά τους είναι από τη γη ως τον ουρανό! Συνεπώς, και η διαφορά στο μέλλον της Κύπρου μας θα είναι από τη γη ως τον ουρανό! 

Αύριο την Κυριακή ψηφίζουμε Νίκο Αναστασιάδη! Και ελπίζω η επόμενη μέρα να μας βρει ενωμένους και έτοιμους να αγωνιστούμε να σώσουμε την πατρίδα μας, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών.

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

3ος Διεθνής Μαραθώνιος Δρόμος Λευκωσίας

Ο Forest Gump στην ομώνυμη ταινία λέει κάποια στιγμή: "That day, for no particular reason, I decided to go for a little run". Και ξεκινά να τρέχει και να τρέχει και σταματημό να μην έχει...


Έτσι κι εγώ, ένιωσα ξαφνικά την ανάγκη να τρέξω! Ήταν απίστευτο το συναίσθημα και το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους! Απελευθερωτικό, αγχολυτικό, ένιωσα να ξαναγεννιέμαι!


Αφορμή για αυτό το νέο ξεκίνημα ήταν μια ανακοίνωση που είδα τυχαία σχετικά με τον 3ο Διεθνή Μαραθώνιο Δρόμο στη Λευκωσία που θα γίνει την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012! Στα πλαίσια αυτού του αγώνα θα γίνει και ημιμαραθώνιος δρόμος (21 χιλιόμετρα), δρόμος 10 χιλιομέτρων, 5 χιλιομέτρων και 1000 μέτρων. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.


Προσωπικά αποφάσισα να συμμετέχω στα 10 χιλιόμετρα. Μια σεβαστή απόσταση για την παρούσα μου φυσική κατάσταση! Πρώτος στόχος η εμπειρία του όλου εγχειρήματος! Δεύτερος στόχος να δω τα όρια μου! Από πλευράς αφοσίωσης και πειθαρχίας πρωτίστως. Από πλευράς φυσικής κατάστασης και αντοχής δευτερευόντως!


Κοπιάστε να τρέξουμε στους δρόμους της όμορφης μας πόλης! Αξίζει τον κόπο μόνο και μόνο για την εικόνα που θα παρουσιάζουν άδειοι από αυτοκίνητα και καυσαέρια! 

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

Αντι-μνημονιακοί και κοροϊδία

Αν:
α. Προβλέπεται πολύ σύντομα στάση πληρωμών, και
β. Μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εισροής ρευστού από οποιαδήποτε άλλη πηγή πέραν από την Τρόικα,

τότε μας κοροϊδεύεις όταν λες ότι:

- Είσαι αντι-μνημονιακός, δηλαδή εναντίον του μνημονίου (ενώ οι άλλοι πάντα ονειρεύονταν ένα μνημόνιο ας πούμε), ενώ την ίδια στιγμή δεν προτείνεις κάποια εφικτή εναλλακτική για να αποφύγουμε την επερχόμενη στάση πληρωμών.

- Δεν θα δεχθούμε τους όρους που θα θέσει η Τρόικα.

Αντί να αναλώνονται κάποιοι πολιτικοί μας σε επιδεικτικούς λεονταρισμούς μπροστά από μικρόφωνα και κάμερες σε ένα αγώνα για το ποιος είναι πιο "αντί" στο μνημόνιο, θα έπρεπε να είχαν τουλάχιστον την αίσθηση ευθύνης σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία να μιλούν με ειλικρίνεια στον κόσμο.

Καλλιεργείται (εσκεμμένα ή λόγω ηλιθιότητας;) η εντύπωση ότι έρχονται οι ξένοι με σκοπό να μας καταστρέψουν οικονομικά και εμείς πρέπει να αντισταθούμε! Είμαι σίγουρος ότι θα ακουστούν φωνές κάποια στιγμή ότι μας εκδικούνται λόγω της απόρριψης του σχεδίου Ανάν!

Η σωστή αντιμετώπιση θα έπρεπε να ήταν η καλλιέργεια της ευρύτερης συναίνεσης και σύμπνοιας προς τη συνειδητοποίηση ότι έχουμε ένα οικονομικό μοντέλο που στηρίζεται σε θεμέλια που έχουν κάποια προβλήματα. Ανεξαρτήτως των παραγόντων που μας έφεραν λίγο πριν το χείλος του γκρεμού, αυτή την ώρα οφείλουμε να κοιτάξουμε κατάματα τα προβλήματα και να τα διορθώσουμε.

Τρανό παράδειγμα των πιο πάνω η δήλωση του Χριστόφια ότι για την υπεράσπιση της ΑΤΑ θα κατεβεί και στους δρόμους, καθώς και οι απαντήσεις Στέφανου Στεφάνου προς τα πυρά Αναστασιάδη. Αναρωτιέμαι αλήθεια: Δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης; Μου φαίνεται ότι κάποιοι έμπλεξαν την άσκηση πολιτικής με την πολιτική συζήτηση στον καφενέ εν μέσω παρτίδων πιλόττας.