3ος Διεθνής Μαραθώνιος Δρόμος Λευκωσίας

Ο Forest Gump στην ομώνυμη ταινία λέει κάποια στιγμή: "That day, for no particular reason, I decided to go for a little run". Και ξεκινά να τρέχει και να τρέχει και σταματημό να μην έχει...

Έτσι κι εγώ, ένιωσα ξαφνικά την ανάγκη να τρέξω! Ήταν απίστευτο το συναίσθημα και το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους! Απελευθερωτικό, αγχολυτικό, ένιωσα να ξαναγεννιέμαι!

Αφορμή για αυτό το νέο ξεκίνημα ήταν μια ανακοίνωση που είδα τυχαία σχετικά με τον 3ο Διεθνή Μαραθώνιο Δρόμο στη Λευκωσία που θα γίνει την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012! Στα πλαίσια αυτού του αγώνα θα γίνει και ημιμαραθώνιος δρόμος (21 χιλιόμετρα), δρόμος 10 χιλιομέτρων, 5 χιλιομέτρων και 1000 μέτρων. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Προσωπικά αποφάσισα να συμμετέχω στα 10 χιλιόμετρα. Μια σεβαστή απόσταση για την παρούσα μου φυσική κατάσταση! Πρώτος στόχος η εμπειρία του όλου εγχειρήματος! Δεύτερος στόχος να δω τα όρια μου! Από πλευράς αφοσίωσης και πειθαρχίας πρωτίστως. Από πλευράς φυσικής κατάστασης και αντοχής δευτερευόντως!

Κοπιάστε να τρέξουμε στους δρόμους της όμορφης μας πόλης! Αξίζει τον κόπο μόνο και μόνο για την εικόνα που θα παρουσιάζουν άδειοι από αυτοκίνητα και καυσαέρια! 

Αντι-μνημονιακοί και κοροϊδία

Αν:

α. Προβλέπεται πολύ σύντομα στάση πληρωμών, και

β. Μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εισροής ρευστού από οποιαδήποτε άλλη πηγή πέραν από την Τρόικα,

τότε μας κοροϊδεύεις όταν λες ότι:

- Είσαι αντι-μνημονιακός, δηλαδή εναντίον του μνημονίου (ενώ οι άλλοι πάντα ονειρεύονταν ένα μνημόνιο ας πούμε), ενώ την ίδια στιγμή δεν προτείνεις κάποια εφικτή εναλλακτική για να αποφύγουμε την επερχόμενη στάση πληρωμών.

- Δεν θα δεχθούμε τους όρους που θα θέσει η Τρόικα.

Αντί να αναλώνονται κάποιοι πολιτικοί μας σε επιδεικτικούς λεονταρισμούς μπροστά από μικρόφωνα και κάμερες σε ένα αγώνα για το ποιος είναι πιο "αντί" στο μνημόνιο, θα έπρεπε να είχαν τουλάχιστον την αίσθηση ευθύνης σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία να μιλούν με ειλικρίνεια στον κόσμο.

Καλλιεργείται (εσκεμμένα ή λόγω ηλιθιότητας;) η εντύπωση ότι έρχονται οι ξένοι με σκοπό να μας καταστρέψουν οικονομικά και εμείς πρέπει να αντισταθούμε! Είμαι σίγουρος ότι θα ακουστούν φωνές κάποια στιγμή ότι μας εκδικούνται λόγω της απόρριψης του σχεδίου Ανάν!

Η σωστή αντιμετώπιση θα έπρεπε να ήταν η καλλιέργεια της ευρύτερης συναίνεσης και σύμπνοιας προς τη συνειδητοποίηση ότι έχουμε ένα οικονομικό μοντέλο που στηρίζεται σε θεμέλια που έχουν κάποια προβλήματα. Ανεξαρτήτως των παραγόντων που μας έφεραν λίγο πριν το χείλος του γκρεμού, αυτή την ώρα οφείλουμε να κοιτάξουμε κατάματα τα προβλήματα και να τα διορθώσουμε.

Τρανό παράδειγμα των πιο πάνω η δήλωση του Χριστόφια ότι για την υπεράσπιση της ΑΤΑ θα κατεβεί και στους δρόμους, καθώς και οι απαντήσεις Στέφανου Στεφάνου προς τα πυρά Αναστασιάδη. Αναρωτιέμαι αλήθεια: Δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης; Μου φαίνεται ότι κάποιοι έμπλεξαν την άσκηση πολιτικής με την πολιτική συζήτηση στον καφενέ εν μέσω παρτίδων πιλόττας.

Θετική αποτίμηση της κριτικής (ακόμα κι όταν έχει τη μορφή κοροϊδίας)

Προχτές πήγα να παίξω μπάσκετ με ένα φίλο. Μετά τα ματσάκια μας και λίγη προπόνηση, κάναμε διαγωνισμό τριπόντων. Ρίχναμε 2 από κάθε (νοητή) θέση της περιφέρειας, σύνολο 10 τρίποντα. Έβαζα 1 ως 3 από τα 10 και μια φορά είχα κάνει ρεκόρ με 4/10. Σε κάποια στιγμή εν τω μεταξύ, είχε έρθει κι ένας Κινέζος στο καλάθι που ήμασταν κι έριχνε κι αυτός. 

Σε ένα μου τρίποντο, γέλασε. Είχε πάει κάπως παράξενα στο καλάθι η μπάλα και λέω "γι' αυτό ήτανε..." 

Σε ένα άλλο που έριξα ξαναγέλασε. Αυτό είχε μπει ταμπλό-μέσα και λέω "γι' αυτό θα 'ναι..."

Σε ένα άλλο που έριξα και δεν είχε τίποτα που να μπορεί να θεωρηθεί (μπασκετικά) αστείο, ξαναγέλασε πολύ πιο έντονα! Μένω κι εγώ κι ο φίλος και τον κοιτάζουμε παραξενεμένοι κι αυτός όλο γελάει και περισσότερο! Του λέω "γιατί γελάς;" με απορία και μια κάποια ενόχληση. Μου λέει "Ρίχνεις με απαίσιο στυλ/τρόπο!" Έμεινα να τον κοιτάζω και σκεφτόμουνα "καλά ρε φίλε σε έβαλα υπεύθυνο να κρίνεις; Και γελάς κιόλας και με κοροϊδεύεις; Παίζω μπάσκετ απ' τα 10 μου χρόνια και θα μου πεις εσύ τώρα αν ρίχνω σωστά ή όχι;"

Μετά σκέφτηκα ότι μπορεί να έχει και δίκιο. Δεν είμαι δα κι ο Τζόρνταν! Και χαμογέλασα. Και του είπα: "τι κάνω λάθος;" Δοκίμασε να μου εξηγήσει τι έκανα κατά την άποψή του λάθος. Και κατάλαβα. 

Στην επόμενη δεκάδα (ο Κινέζος είχε φύγει όμως - κρίμα!), έκανα ρεκόρ με 6 στα 10, έχοντας στο νου συνέχεια τη συμβουλή του Κινέζου! Άμα ρίχνω βολές και βάζω 5/10, νομίζω ότι καταλαβαίνετε πόσο σπουδαίο είναι το 60% στα τρίποντα, για μένα που δεν θεωρήθηκα ποτέ μου σουτέρ. 

Το συμπέρασμα αυτής της ιστορίας για μένα είναι ότι τελικά η κριτική, αλλά ακόμα και το να γελάσει κάποιος μαζί σου και εις βάρος σου, πρέπει να το αντιμετωπίζεις θετικά. Να το περνάς απ' το μυαλό σου και να σκέφτεσαι "λες να έχει δίκαιο;". Συνήθως, εγώ προσωπικά δεν δέχομαι εύκολα την κριτική και μπαίνω σε άμυνα (είμαι και πολύ ισχυρογνώμων) χωρίς να μου περνάει απ' το μυαλό ότι ίσως, έστω σε ένα μικρό ποσοστό, ο άλλος μπορεί να έχει δίκαιο. 

Πυραμίδα η World-Ventures?

Προσοχή: Η ανάρτηση που ακολουθεί μπορεί να σώσει μερικά λεφτά σας από το να καταλήξουν στην τσέπη κάποιου επιτήδειου. 

Πρόσφατα με ξαναπροσέγγισαν (με τον γνωστό τρόπο: έλα να πιούμε ένα καφέ να σου μιλήσω για ένα "θέμα") στην εν λόγω εταιρεία. Λέω ξανά διότι με είχαν προσεγγίσει και παλιότερα, χωρίς να με πείσουν και είπα αυτή τη φορά να εξετάσω σε λίγο περισσότερο βάθος το όλο ζήτημα. 

Τι είναι η World-Ventures: 

Όπως μπορείτε να δείτε και από την σελίδα τους, είναι μια εταιρεία που προσφέρει φτηνές διακοπές. Και ποιο είναι το πρόβλημα τότε; θα ρωτήσετε. Το σύνθημα είναι το εξής: "Join World-Ventures and let us show you how to make a living... Living!" δηλαδή έλα κι εσύ στην World-Ventures και άσε μας να σου δείξουμε πώς να βγάλεις τα προς το ζην... ζώντας! Αυτό που λέει δηλαδή είναι ότι μπορείς να βγάλεις λεφτά!

Πώς λειτουργεί: 

Με την εγγραφή σου πρέπει να καταβάλεις ένα ποσό, περίπου €250-€300. Ακολούθως, καταβάλλεις κάθε μήνα μια μηνιαία δόση, περίπου €30-€40 (ή και περισσότερα). Όμως, σου λένε ότι αν γράψεις ακόμα 4 μέλη στην εταιρεία, τότε σταματάς να πληρώνεις μηνιαίες δόσεις (και ίσως να σου επιστρέφεται και το αρχικό ποσό). Επιπλέον, αν γράψεις περισσότερα από 4 μέλη, ή αν τα μέλη που έγραψες γράψουν κι αυτά καινούρια μέλη, τότε ξεκινάς να παίρνεις μια προμήθεια κάθε μήνα! Άρα βγάζεις λεφτά ΚΑΙ επιπλέον έχεις και προσφορές για φθηνές διακοπές! Αν γράψεις πολλά μέλη, τότε η προμήθειά σου θα μετατραπεί σε ένα αξιοπρεπές μηνιάτικο! Φανταστικό!

Το πρόβλημα:

Δεν είμαι ειδικός στα οικονομικά ούτε στα μαθηματικά. Όμως, οι ακόλουθες σκέψεις πηγάζουν από την κοινή λογική. Κατ' αρχής στα οικονομικά θεωρούμε ότι όλοι κάνουν λογικές (rational) επιλογές για να μεγιστοποιήσουν την ωφέλειά τους. Υπάρχει πιθανότητα κάποιος να γραφτεί και να δώσει (λέμε τα μίνιμουμ: €250 + 12 μήνες Χ €30 = 250 + 360) €610 ευρώ μέσα σε ένα χρόνο για να αποκτήσει προσφορές για φθηνές διακοπές; Να σημειωθεί ότι οι τόποι διακοπών είναι συγκεκριμένοι και τα πακέτα είναι επίσης για συγκεκριμένες ημερομηνίες. Αλλά ακόμα κι αν δεν είναι έτσι και είναι πραγματικά καλά πακέτα στα οποία γλιτώνεις το 50% ή και το 60% της τιμής, σε ποιον πραγματικά θα σύμφερε κάτι τέτοιο; Δίνεις €610 χωρίς να έχεις αποκτήσει τίποτα, μόνο την προσδοκία ότι ΑΝ θέλεις να πας διακοπές και θέλεις να πας στους τόπους που προσφέρουν, στα ξενοδοχεία που συνεργάζονται και στις ημερομηνίες που υπάρχουν διαθέσιμα τα πακέτα, τότε θα πληρώσεις το 40% της τιμής. Προσωπικά, λογικά σκεφτόμενος, δεν θα δεχόμουν ακόμα κι αν ήταν να πλήρωνα το 10%. Η αλήθεια φέτος δεν ξέρω αν θα μπορέσω να κάνω διακοπές. Άρα συμπεραίνουμε ότι κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα μπει για τα ταξίδια. Θα μπει κάποιος με την προοπτική να γράψει, τουλάχιστον ακόμα 4 άτομα. Αν πιστεύει ότι δεν μπορεί να γράψει 4 άτομα, δεν θα μπει. Επίσης, αν κάποια στιγμή ανακαλύψει ότι δεν μπορεί να το κάνει, θα βγει (χάνοντας τα 250 και όλες τις ήδη καταβληθείσες μηνιαίες "δόσεις").

Τα μαθηματικά που δεν βγαίνουν:

Το γεγονός ότι όλοι λειτουργούν λογικά και για το συμφέρον τους επιστρέφει εδώ. Οι αριθμοί όμως είναι ένα πρόβλημα γιατί μας λένε την απλή αλήθεια: 

1

4

16

64

256

1024

4096

16384

65536

Για να λειτουργήσει το όλο οικοδόμημα της πυραμίδας (γιατί περί αυτού πρόκειται) οι 4 πρώτοι που γράφτηκαν από τον επικεφαλής, πρέπει να βρουν ακόμα 16. Αυτοί οι 16 όμως θα γραφτούν και θα παραμείνουν γραμμένοι, μόνο αν έχουν γράψει άλλους 64. Αυτοί οι 64 όμως πρέπει να βρουν 256 κ.ο.κ. Ως αποτέλεσμα όλου αυτού μόλις η 8η φουρνιά χρειάζεται 16.384, που όμως και πάλι θα γραφτούν μόνο αν βρουν τους άλλους 65.536 να γράψουν! Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνεστε το μέγεθος του πληθυσμού πάντως η 11η στοιβάδα χρειάζεται 1.048.576. Πληροφοριακά και σύμφωνα με επίσημα στατιστικά η Κύπρος έχει 800.000 κατοίκους και κάτι ψιλά. Και θυμηθείτε: Οι αριθμοί αυτοί μας λένε τι γίνεται όταν ο καθένας γράφει μόνο 4 και όχι περισσότερους.

Η απάτη: 

Από την τελευταία πρόταση συνεχίζω. Λέμε τώρα για παράδειγμα ότι πάνε όλα αντίθετα απ' ότι λένε τα μαθηματικά και υπάρχουν 65.536 άτομα που θεωρούν ότι θα κάνουν πολλές διακοπές και για αυτό θα γραφτούν. Και δεν θέλουν να γράψουν άλλους, διότι αυτοί το κάνουν για τις προσφορές. ΟΚ. Άρα κανείς από όλους τους προηγούμενους δεν πληρώνει (διότι έχει ήδη γράψει 4 νέα μέλη) και οι 65.536 αυτοί φίλοι μας έχουν δώσει από €250 και κάθε μήνα δίνουν τη μηνιαία τους δόση (€30). Το αρχικό ποσό που έχουν δώσει ήταν συνολικά €16.384.000 (ναι δεκαέξι εκατομμύρια) και κάθε μήνα δίνουν συνολικά €1.966.080. Απορία: Πού πάνε αυτά τα λεφτά; Στις διακοπές τους; Δεν θέλω να κάνω υπολογισμό τι ποσό αναλογεί στις διακοπές του καθενός, ακόμα κι αν το 10% κάνει διακοπές Κάθε μήνα, πράγμα αδιανόητο για την κοινή λογική!

Χωρίς άλλα μαθηματικά, καταλήγω σε ένα συμπέρασμα: Η εταιρεία αυτή είναι πυραμίδα και ο μόνος τρόπος να λειτουργεί για πάντα είναι να βρεθούνε πολλοί που να είναι γραμμένοι και να πληρώνουν χωρίς να γράφουν καινούριους. Αυτό δεν συμβαίνει διότι σε κανένα δεν συμφέρει πραγματικά αυτό, οπότε για να είναι γραμμένος γυρεύει να γράψει κι άλλους. Αν δεν βρίσκει, βγαίνει! Άρα το πράμα αυτό όπως έδειξα έχει όρια και αυτά είναι πολύ πιο κοντά από ότι νομίζουμε. 

Εν κατακλείδι: 
Σημαντικότερο στοιχείο για μένα είναι ότι δεν υπάρχει τελικό προϊόν στην πραγματικότητα, αφού το όλο σύστημα τροφοδοτείται - και εν τέλει επιβιώνει - μόνο όταν εγγράφονται συνεχώς νέα μέλη. Στην πραγματικότητα, τα έσοδα αυτής της εταιρείας προέρχονται εξ ολοκλήρου από τα ίδια της τα μέλη (τα νέα μέλη), έσοδα τα οποία διανέμονται ουσιαστικά σε αυτούς που γράφτηκαν προηγουμένως και έφεραν αυτά τα νέα μέλη στην εταιρεία, με τη μερίδα του λέοντος να παίρνουν πάντα τα πολύ παλιά και πρώτα μέλη. Πανέξυπνη ιδέα, δεν μπορείτε να πείτε: Δημιουργείται αυτομάτως κίνητρο για όλα τα μέλη να εγγράψουν νέα μέλη και άρα να αυξήσουν τα έσοδα όλων των μελών (που είναι αποπάνω τους στην πυραμιδοειδή αλυσίδα - "ομάδες" τα ονομάζουν). 

Τώρα στην ερώτηση που μου κάνουν φίλοι αν μπορείς να βγάλεις λεφτά από αυτό, υποψιάζομαι ότι από όσους εγγράφονται, καταφέρνουν να βγουν κερδισμένοι περίπου 1-2%. Αν κάποιος έχει απεριόριστο ελεύθερο χρόνο, όρεξη, μεγάλο κύκλο γνωριμιών και κυρίως, κύκλο γνωριμιών στις οποίες δεν έχει συνειδησιακά θέματα να "πουλήσει" ένα προϊόν, με πιθανότατο αποτέλεσμα την απώλεια εισοδήματος για κάποιους από αυτούς, τότε ναι, ίσως να είναι μια "ευκαιρία" για σένα. Προσοχή όμως: ΜΗΝ το δοκιμάσετε με συγγενείς και φίλους γιατί εκτός του ότι ΔΕΝ θα πετύχει, ταυτόχρονα ρισκάρετε (το υπερπολύτιμες) ανθρώπινες σας σχέσεις αναζητώντας πιθανό οικονομικό όφελος.

Υ.Γ.: Ενημερωτικά παρατίθεται η σχετική ανακοίνωση της αστυνομίας που φωτογραφίζει την World-Ventures αν και δεν την κατονομάζει:

24 Μαρτίου, 2010 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡ. 3

Πληροφορία για πιθανή διάπραξη απάτης τύπου ¨Πυραμίδα¨

Έχει παρατηρηθεί το τελευταίο διάστημα, ότι συγκεκριμένη ομάδα ατόμων, διοργανώνει συγκεντρώσεις σε όλη την Κύπρο υπό μορφή σεμιναρίων, για δημιουργία θετικής σκέψης μέσω ταξιδιών.

Οι συμμετέχοντες καλούνται να εγγραφούν ως μέλη σε συγκεκριμένη εταιρεία, καταβάλλοντας χρηματικό ποσό €240 περίπου. Στη συνέχεια, καλούνται να προσελκύσουν και άλλους φίλους και συγγενείς, με σκοπό να παρακολουθήσουν τα σεμινάρια και τελικά να εγγραφούν ως μέλη, καταβάλλοντας και αυτοί το αντίστοιχο ποσό. Σύμφωνα με τους διοργανωτές των σεμιναρίων, το όφελος αυτών που προσελκύουν νέα μέλη, είναι η εξασφάλιση δωρεάν ή φθηνών διακοπών.

Τα πρόσωπα της ομάδας αυτής, που συνεχώς διευρύνεται, φαίνεται να ενεργούν ως μεσάζοντες, για λογαριασμό της πιο πάνω εταιρείας, η οποία εδρεύει σε χώρα του εξωτερικού.    

Αν και μέχρι σήμερα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε καταγγελία για εξαπάτηση, ο τρόπος που δραστηριοποιείται η συγκεκριμένη ομάδα ατόμων, θυμίζει έντονα περίπτωση απάτης τύπου ¨πυραμίδας¨, που στην περίπτωση αυτή, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να εξαπατηθούν πολίτες.  

Με αφορμή τη δραστηριότητα της συγκεκριμένης εταιρείας και στην Κύπρο, η Αστυνομία καλεί το κοινό, εφόσον περιέλθουν στην αντίληψη του τέτοιου είδους δραστηριότητες, να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό και επιφυλακτικό.

Γραφείο Τύπου  

Ο τρόπος να αγαπάς

Ο καθένας μέσα σε μια σχέση αναμένει κάποια πράγματα από τον άλλο. Και εκδηλώνεται με τον τρόπο που έμαθε. Και πώς έμαθε; Από τις σχέσεις τις οποιες έχει "ζήσει":

1. Τις δικές του προηγούμενες σχέσεις κατα κύριο λόγο.
2. Τη σχέση των γονιών του.
3. Σχέσεις άλλων ανθρώπων (πολύ καλών φίλων ως επί το πλείστον).

Με αυτές τις σκέψεις πρέπει να προχωρήσουμε ένα βήμα παρακάτω: Το να αγαπάς είναι κάτι που μαθαίνεται. Είναι μια γνώση ειδικότερη, μια τέχνη, την οποία δεν διαθέτει ο άνθρωπος εκ φύσεως και από τη γέννησή του. Φυσικά, κάθε άτομο διαθέτει την ικανότητα να μάθει.

Αιτιολογική σκέψη για το γεγονός ότι το να αγαπάς αποτελεί τέχνη, της οποίας η εκμάθηση απαιτεί προσπάθεια, είναι η εξής:

Το να αγαπάς είναι η εκδήλωση του συναισθήματος της αγάπης. Αποτελεί δηλαδή πράξη, ενέργεια, δράση. Ο άνθρωπος από τη γέννηση του και μετά, παρατηρεί και μαθαίνει τις εκδηλώσεις των συναισθημάτων. Οι εξωτερικές εκδηλώσεις του συναισθήματος είναι οι ενδείξεις που οδηγούν στο συμπέρασμα της ύπαρξής του. Για παράδειγμα, κάποιος καταλαβαίνουμε ότι είναι θυμωμένος από την εξωτερική εκδήλωση του συναισθήματος στο πρόσωπό του (π.χ. ύφος με κατεβασμένα φρύδια, "δημμένα", όπως λέμε), και στην εξωτερική εκδήλωση με τα χέρι (π.χ. να χτυπήσει με δύναμη το χέρι στο τραπέζι). Έτσι μαθαίνουμε να αντιλαμβανόμαστε κάποιον που νιώθει θυμό, από τις "θυμωμένες" εκδηλώσεις του. Με το ίδιο σκεπτικό αντιλαμβανόμαστε κάποιον που νιώθει αγάπη. Με τις εκδηλώσεις της.

Αν όμως για το θυμό οι εκδηλώσεις μοιάζουν σε αρκετά μεγάλο βαθμό από άνθρωπο σε άνθρωπο, για την αγάπη οι εκδηλώσεις ποικίλουν σε απίστευτο βαθμό. Και αν θεωρήσουμε ότι ο κάθε άνθρωπος παρατηρεί και αντιλαμβάνεται εκδηλώσεις διαφορετικές (εύλογο, αν λάβουμε υπόψη τους παράγοντες 1-3 που προαναφέρθηκαν), τότε καταλήγουμε στο ότι "άλλη αγάπη, άλλη αγάπη έχει ο καθένας στο μυαλό του..." (στίχος από το τραγούδι "Πλατεία Ασωμάτων" των αδερφών Κατσιμίχα).

Αυτό το πρόβλημα ήταν μια κάποια λύσις...

Η πολιτική ζωή στην Κύπρο έχει ένα χαρακτηριστικό. Είναι μια πολιτική ζωή εξαιρετικά μονοθεματική. Κυπριακό - τελεία και παύλα. Θεωρώ ότι η ενασχόληση με την πολιτική εμπεριέχει πολλά άλλα τα οποία στην Κύπρο ούτε καν φανταζόμαστε.

Θα μου πείτε: Ναι, αλλά το Κυπριακό αποτελεί το πιο σημαντικό απ' όλα, αποτελεί ένα εθνικό ζήτημα που είναι η πρώτη μας προτεραιότητα. Η Ευρώπη, ο ΟΗΕ, και άλλοι πολλοί θεωρούν το Κυπριακό ένα πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί και το θέτουν σε πρώτη προτεραιότητα και εμείς, οι άμεσα εμπλεκόμενοι, θα το θεωρούμε ασήμαντο; Όχι. Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο, απαντώ.

Σίγουρα είναι το πιο σημαντικό. Όμως δεν είναι το μόνο ζήτημα που υπάρχει. Και κυρίως αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι δεν εξαντλείται στο Κυπριακό η πολιτική ενασχόληση.

Παιδική απορία: Δηλαδή στις άλλες χώρες που δεν έχουν παρόμοιο πρόβλημα με το Κυπριακό, οι πολιτικοί τι κάνουν; Κάθονται και τα ξύνουν;

Η μονοθεματικότητά μας αυτή γίνεται αντιληπτή σε πάρα πολλούς τομείς. Κι αυτό δεν φαίνεται μόνο στην ανεπάρκεια των πολιτικών. Φαίνεται στη δική μας άγνοια (χωρίς φυσικά να εξαιρείται ο γράφων). Οι ημιμαθείς περί κυπριακού θεωρούνται πολιτικοί διανοούμενοι για την κοινή μας γνώμη. Ιδίως μες τη νεολαία μας βλέπω να ξεχωρίζουν αυτοί που βλέπουν 5% από το ένα μάτι στο θέμα κυπριακό γιατί όλοι οι υπόλοιποι είναι θεόστραβοι (παραλλάσσοντας το "στους στραβούς ο μονόφθαλμος"). Ακόμα χειρότερα: Αυτοί είναι κομματικά στρατευμένοι και το μόνο που κάνουν είναι να υπερασπίζονται κομματικές θέσεις (όχι όλοι βεβαίως και χωρίς να ισχυρίζομαι ότι η ενασχόληση με φοιτητικές παρατάξεις αυτή καθαυτή είναι το πρόβλημα). Ευρωπαϊκά θέματα, θέματα φορολογίας, θέματα κατανομής των πόρων του κράτους, θέματα μηχανισμών επίτευξης διαφάνειας, θέματα περιβάλλοντος, θέματα οικονομίας γενικά, θέματα κοινωνικής πολιτικής, θεσμικά ζητήματα και χίλια άλλα που ίσως θα έπρεπε να απασχολούν, μας βρίσκουν σε παντελή άγνοια.

Κάποιες φορές σκέφτομαι μάλιστα πως για πολλούς, είναι εκ των ων ουκ άνευ να υπάρχει και να συντηρείται το Κυπριακό. Η πολιτική τους ύπαρξη και επιβίωση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διαιώνιση του εθνικού μας προβλήματος. Ίσως είναι κι ένας βασικός λόγος για τον οποίο διαιωνίζεται για τόσα χρόνια...

Το Κυπριακό λειτουργεί σαν ένα προπέτασμα καπνού για την κυπριακή πολιτική πραγματικότητα. Ψηφίζουμε χωρίς ποτέ να συνυπολογίζουμε στην ψήφο μας οτιδήποτε άλλο πέραν της στάσης του κάθε κομματικού σχηματισμού για το κυπριακό. Αυτό το προπέτασμα καπνού καλύπτει όλα τα σάπια, όλη τη διαφθορά, όλη την ανικανότητα να ασκήσουμε πολιτική με προοπτική και όραμα για όλα τα υπόλοιπα θέματα πλην κυπριακού.

Αν κάποια στιγμή ξυπνούσαμε με λυμένο το Κυπριακό και χωρίς κανένα μα κανένα πρόβλημα σχετικά με αυτό, θα ξεσκεπαζόταν απότομα η πολιτική μας ανυπαρξία. Θα φαινόμασταν ξαφνικά γυμνοί μετά το ξεκαθάρισμα του καπνού που μας κάλυπτε τόσο καιρό. Και θα ήταν απίστευτα επίκαιρα και τραγικά τα λόγια του ποιητή: "Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς Κυπριακό; Αυτό το πρόβλημα ήταν μια κάποια λύσις..."

Υ.Γ. Παντού και πάντα υπάρχουν βεβαίως και εξαιρέσεις, που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Προσωπική Ευθύνη

"Έχεις τα πινέλα, έχεις και τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα".

Αυτή η πρόταση του Νίκου Καζαντζάκη περικλείει νομίζω όλα αυτά που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή. Περικλείει την Προσωπική Ευθύνη του καθενός απέναντι στον εαυτό του, απέναντι στη ζωή του. Περιέχει μιαν προτροπή: "ζωγράφισε τον παράδεισο". Φυσικά, με το ίδιο σκεπτικό, ο καθένας μπορεί να ζωγραφίσει και μια κόλαση και να βάλει σ' αυτήν τον εαυτό του. Αλλά αυτό είναι ευθύνη και επιλογή του καθενός.

Φτάνει πλέον να ρίχνουμε τις ευθύνες αλλού, φτάνει να αποφεύγουμε το βάρος των επιλογών μας, φτάνει πια η μιζέρια κι η κακομοιριά. Αρκετά ρίξαμε το φταίξιμο στην τύχη, στο Θεό, στους γονείς μας, στον κόσμο ολόκληρο.

Κρατώ τη ζωή μου στα δυο μου χέρια. Και της δίνω σχήμα και χρώμα. Επιλέγω. Και ζω. Με τις συνέπειες. Και μαθαίνω. Και ξαναπλάθω τη ζωή μου όπως τη θέλω.

Μόνος απόλυτος υπεύθυνος εγώ.