Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Νόμος για μείωση των ενοικίων: Ναι ή όχι;

Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η πρόταση νόμου για μείωση των ενοικίων μιλά για μείωση κατά 20% σε οικιστικά και εμπορικά ενοίκια, μέχρι €120 για οικιστικά και €400 για εμπορικά. Προτεινόμενη τροπολογία θέλει να αποκλείσει τα οικιστικά από τη ρύθμιση, ενώ διαφωνία υπάρχει για το αν θα περιληφθούν στη ρύθμιση τα συμβόλαια που έχουν υπογραφεί μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2012 ή μέχρι το τέλος του 2012. Ακόμα, διαφωνία υπάρχει αναφορικά με το αν θα είναι κλιμακωτή η μείωση ή 20% σε όλα. Η πρόταση νόμου αναμένεται να ψηφιστεί στη συνεδρία της Βουλής μεθαύριο την Πέμπτη 17/10/2013.
 
Η εν λόγω πρόταση νόμου πυροδοτεί, κατά την άποψή μου, αρκετά ζητήματα. Το κυριότερο ερώτημα που κατευθύνει τον προβληματισμό μου είναι το προφανές: Θα πρέπει να υπερψηφιστεί η εν λόγω πρόταση ή όχι; Και γιατί;
 
1. Συνταγματικότητα
Σύμφωνα με το άρθρο 26(1) του Συντάγματος, "έκαστος έχει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως". Δεν θεωρώ ότι ο συνταγματικός σκόπελος μπορεί να ξεπεραστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση. Πρόκειται για συμβόλαια/ενοικιαστήρια έγγραφα τα οποία αποτελούν ιδιωτικές συμφωνίες και αποτέλεσμα της άσκησης του δικαιώματος του "συμβάλλεσθαι ελευθέρως". Παρέμβαση από το κράτος σε αυτό το δικαίωμα και τροποποίηση των όρων ενός ιδιωτικού συμβολαίου δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμά μας. Επομένως, ο νόμος αυτός θα είναι αντισυνταγματικός.
 
2. Αναγκαιότητα
Ζήτημα προκύπτει αναφορικά με την αναγκαιότητα της νομοθετικής ρύθμισης των ενοικίων, ακόμα και αν αυτή μπορούσε να θεωρηθεί ως σύμφωνη με το Σύνταγμα. Είμαι της γνώμης ότι η αγορά σε αυτό τον τομέα της ενοικίασης υποστατικών λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους της ζήτησης και της προσφοράς (όπως παντού). Υπάρχουν ήδη πάρα πολλά ξενοίκιαστα υποστατικά. Εάν ένας ενοικιαστής δεν καταφέρει να βρει τη χρυσή τομή με έναν ιδιοκτήτη για να μειώσουν το ενοίκιο με μεταξύ τους συμφωνία, τότε μπορεί να αναζητήσει να ενοικιάσει αλλού και θα έχει μεγάλη γκάμα επιλογών με χαμηλότερα ενοίκια. Από την άλλη, ο ιδιοκτήτης, γνωρίζοντας ότι "έχει κι αλλού πορτοκαλιές", γίνεται διαλλακτικός γιατί δεν θέλει να περάσει στην πλευρά των ιδιοκτητών που γυρεύουν ενοικιαστή και δεν βρίσκουν, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη εποχή. Εάν λοιπόν η αγορά αυτορυθμίζεται σε αυτό τον τομέα και το γενικό επίπεδο των ενοικίων θα πέσει, φτάνοντας στο επίπεδο ισορροπίας, τότε ποιος ο λόγος να παρέμβει το κράτος επιβάλλοντας μείωση 20%; 

 
3. Αδικία σχετικά με το χρόνο
Στο ίδιο επίπεδο με τον προηγούμενο προβληματισμό είναι και το θέμα "χρόνος". Συζητείται να περιληφθούν τα συμβόλαια που υπογράφηκαν είτε μέχρι Σεπτέμβριο 2012 είτε μέχρι το τέλος 2012. Χρονικά σημεία εντελώς εκτός πραγματικότητας, αφού η Κύπρος είναι σε δεινή οικονομική θέση για πολύ περισσότερο διάστημα. Συνεπώς, όταν ένας ενοικιαστής και ένας ιδιοκτήτης ήρθαν σε συμφωνία τον Αύγουστο του 2012, προφανώς έλαβαν υπόψη τους την παρούσα οικονομική συγκυρία και το ενοίκιο ήταν μειωμένο. Θα δημιουργηθεί δηλαδή αδικία με μια ρύθμιση που μειώνει περαιτέρω το ενοίκιο.
 
4. Αστόχευτο μέτρο
Το μέτρο από τη φύση του είναι αστόχευτο. Ο στόχος είναι να ανακουφιστεί ο κόσμος που ενοικιάζει είτε ιδιωτική στέγη είτε επαγγελματική, διότι έτσι θεωρούμε ότι θα έχουμε θετικό κοινωνικό αποτέλεσμα. Θεωρούμε εν προκειμένω ως δεδομένο, κάτι που δεν είναι: Ότι από τους δύο συντελεστές της ιδιωτικής σχέσης μίσθωσης, αυτός που δυσκολεύεται είναι ο ενοικιαστής και όχι ο μισθωτής. Μπορώ να σκεφτώ διάφορα σενάρια όπου το εισπραττόμενο ενοίκιο είναι το μοναδικό εισόδημα για οικογένειες, όπου και οι δύο είναι άνεργοι. Συνεπώς, είναι ένα μέτρο απόλυτο και αστόχευτο, αφού μπορεί να έχει ακριβώς ανάποδα κοινωνικά αποτελέσματα ανακουφίζοντας αυτούς που δεν χρειάζονται ανακούφιση και επιβαρύνοντας αντίστοιχα αυτούς που χρειάζονται ανακούφιση.
 
5. Επίπεδο κρατικής επέμβασης
Τέλος, προβληματισμό θα έπρεπε να προκαλεί η αύξηση του επιπέδου της κρατικής παρέμβασης που επιχειρείται με το εν λόγω μέτρο. Πρέπει να αποφασίσουμε μέχρι ποιου σημείου θεωρούμε ωφέλιμο και χρήσιμο να επεμβαίνει το κράτος και να ρυθμίζει την (οικονομική και γενικότερα, ιδίωτική) ζωή. Τα όρια αυτά τίθενται σε απειλή με το εν λόγω μέτρο, διότι η Βουλή νομοθετεί επεμβαίνοντας σε ιδιωτικές συμφωνίες, χωρίς καμία διάκριση και σεβασμό και κυρίως, χωρίς επαρκή δικαιολογητική βάση.
Παρενθετικά, στο ίδιο επίπεδο βρίσκεται και ο προβληματισμός για τον Περί Στοιχημάτων Νόμο του Ιούνη 2012, όπου η κρατική επέμβαση έφτασε σε πρωτόγνωρα επίπεδα (χωρίς καμία αντίδραση από την κοινωνία), αφού όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι μπορούσαν να παίξουν σε ένα διαδικτυακό καζίνο από το σαλόνι του σπιτιού τους, ενώ οι Κύπριοι όχι. Με αυτό όμως το θέμα θα ασχοληθώ σε άλλη ανάρτηση.
 
Εν κατακλείδι, για όλους τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ότι η εν λόγω πρόταση νόμου πρέπει να καταψηφιστεί.
 

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Η Ευθύνη απέναντι στους άλλους

Ο κάθε ένας από μας μέσα σε τούτο τον κόσμο, έχει Ευθύνη. Είναι μια ευθύνη με "Ε" κεφαλαίο, καθώς είναι ευθύνη που κατευθύνεται προς όλους τους ανθρώπους που συναναστρέφεται ο καθένας μας. 

Η κάθε παραμικρή μας συμπεριφορά - είτε πρόκειται για συμπεριφορά μας προς τους άλλους, είτε απλώς για συμπεριφορά που γίνεται αντιληπτή από τους άλλους - έχει αντίχτυπο στους άλλους. Η λέξη "αντίχτυπος" θα μπορούσε να αντικατασταθεί επάξια με πληθώρα άλλων λέξεων: επιρροή, επίδραση, αποτελέσματα, δυναμική, σημασία. 

Μπορείς να επιλέξεις ποια θα είναι η δική σου συμπεριφορά/δράση σε κάθε δεδομένη στιγμή. Έχεις Ευθύνη όμως να επιλέξεις, λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα, την επιρροή, τον αντίχτυπο, την αντίδραση. Έχεις απεριόριστες επιλογές: Μια ξινισμένη γκριμάτσα ή ένα χαμόγελο, μια σιωπή ή μια καλημέρα, ένα απλανές βλέμμα στο κενό ή μια διεισδυτική ματιά προς τον άλλο, ο τόνος της βαρεμάρας ή ο τόνος του ενθουσιασμού, η αποφυγή κάθε αγγίγματος ή μια ανθρώπινη επαφή (είτε αυτό είναι μια χειραψία, ένα άγγιγμα στον ώμο ή ακόμα και μια αγκαλιά), μια τυπική ερώτηση αν είσαι καλά που δεν περιμένει καν απάντηση ή μια ερώτηση με γνήσιο το ενδιαφέρον για την απάντηση.

Η Ευθύνη σου/μου πηγάζει μέσα από την ανθρώπινη μας υπόσταση. Ο καθένας μας έχει τη δύναμη να κάνει τη μέρα του άλλου καλύτερη ή χειρότερη σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Ως άτομο, ο καθένας από μας, οφείλει να κάνει την ορθολογική επιλογή: Με το να επιλέγει ατομικά ο καθένας τις πράξεις εκείνες που έχουν θετικό αντίχτυπο στους άλλους, δημιουργεί μια θετική δυναμική, τα αποτελέσματα της οποίας εισπράττει (πρωτίστως) και αυτός ο ίδιος ο πράττων. Συνεπώς, δεν είναι επιλογή αλτρουισμού (αν δεν θέλετε να το δείτε έτσι), αλλά επιλογή συμφέροντος, ατομικισμού και αναγκαιότητας. Μια επιλογή πραγματικά απαραίτητη για την ευτυχία του καθενός από μας.



Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

Μαρτυρία πρώην μέλους της worldventures

Λόγω του ότι σε αυτό το blog, ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο θέμα της worldventures (βλέπε εδώ) και βρίσκεται σε μεγάλη έξαρση το τελευταίο διάστημα σε Κύπρο και Ελλάδα (τι σου κάνει η οικονομική κρίση!), αναδημοσιεύω μια μαρτυρία ενός πρώην μέλους της worldventures που αλίευσα από εδώ και αφήνω τα συμπεράσματα στην κρίση του καθενός.


Nefelwdhs (δημοσίευση Μάρτιος 2013):

Μην κάνει κανείς το λάθος να γραφτεί σε αυτήν την ''εταιρεία''... Ήμουν μέλος της worldventures για 3 μήνες και ακόμα μετανιώνω την ώρα και τη στιγμή που είπα ''γιατί όχι ας το δοκιμάσουμε''....3 μήνες μέσα στο άγχος, με πίεση από τους uplines μου για να φέρνω συνέχεια κόσμο και να πηγαίνω στα events για να δώσω και εκεί ένα σωρό χρήματα και πολύς χαμένος χρόνος.... Το κακό είναι ότι ήθελα να φύγω μόλις άρχισα να αντιλαμβάνομαι τί γίνεται σε αυτήν την ''εταιρεία'' , αλλά δυστυχώς είχα γράψει και τρεις φίλους μου τους οποίους δεν ήθελα και να αφήσω ξεκρέμαστους....... Θέλω να σας περιγράψω την εμπειρία μου και να σας πω κάποια πράγματα πέρα από τα προφανή που έχετε ήδη αναφέρει -τα οποία δυστυχώς εγώ κατάλαβα στη συνέχεια αφού είχα γραφτεί- καθώς και μερικά πραγματάκια εκ των έσω τα οποία τα καταλαβαίνεις αφού πρώτα μπεις και με τον καιρό καταλαβαίνεις πως έχεις πέσει μέσα στα σκατά....

Αρχικά θα σας πω την ιστορία μου... Είχα πάει εγώ και η παρέα μου σε μία παρουσίαση που μας είχε καλέσει ο κολλητός μου για να δούμε ''κάτι τέλειο''. Πέσαμε λοιπόν πάνω στην παρουσίαση της wv... Στην αρχή με αυτά που σου υπόσχονται για τα ταξίδια και για το ότι θα δουλεύεις με την παρέα σου και θα βγάζετε λεφτά και θα είσαι οικονομικά ανεξάρτητος ενθουσιάζεσαι ! ( εγώ και η παρέα μου είμαστε 20 χρονών, φοιτητές, χωρίς δουλειά και οικονομικά εξαρτώμενοι από τους γονείς μας, οι οποίοι πιέζονται κιόλας μέσα στην κρίση , οπότε φαντάζεστε πόσο ειδυλλιακό μας ακούστηκε όλο αυτό...)

Τελικά, ΟΛΗ η παρέα μου μπήκε μετά κιόλας από τα συνήθη τεχνάσματα των ''ειδικών'' της εταιρείας ( αρχικά σε αντιμετωπίζουν με ενθουσιασμό και σου λένε πόσο τέλεια είναι η ιδέα, μετά σε αφήνουν να τους πεις πώς σου φάνηκε και σε πιάνουν από τα σημεία που σου άρεσαν για να σε ψήσουν. Αν είσαι αρνητικός σου φέρονται λες και είσαι ηλίθιος και δεν έχεις καταλάβει την τέλεια ιδέα, θίγουν τον εγωισμό σου και σου ασκούν ψυχολογική πίεση φέρνοντάς σε σε δύσκολη θέση... αν ούτε αυτό δεν πιάσει τότε επικεντρώνονται στις ανάγκες σου και σου παρουσιάζουν την wv ως την μαγική λύση για όλα σου τα προβλήματα... για όλα αυτά βέβαια υπάρχει και το αντίστοιχο training που σου λένε πως θα φέρεσαι και τί θα λες... υπάρχουν μέχρι και στάνταρ ατάκες για στάνταρ απορίες και επιχειρήματα για να μην μπεις.... ) Τελικά λοιπόν αφού μπήκαν όλοι μου οι φίλοι και αφού οι άνθρωποι της ''εταιρείας'' με πέρασαν από όλα τα πιθανά στάδια ψησίματος και μετά από πρήξιμο από την παρέα είπα γιατί όχι? Μπορεί να είναι καλή ιδέα.....

Και εδώ φτάνουμε στο καλό κομμάτι... Όταν μπαίνεις τον πρώτο καιρό σε βάζουν να κάνεις απλά πράγματα και ραντεβού στα οποία όλα τα αναλαμβάνουν αυτοί.. Στο κομμάτι αυτό, 2 εβδομάδες αφότου μπήκα έβαλα ( δυστυχώς... ) 3 άτομα... Με τον καιρό όμως και πηγαίνοντας σε training καταλαβαίνεις ότι το κλίμα έλα να πάμε όλη η παρέα διακοπές και να βάλουμε και τους φίλους μας να βγάλουμε όλοι μαζί λεφτά ΔΕΝ υπάρχει !!!
Το μόνο πράγμα που σου μαθαίνουν είναι όχι να πουλάς ταξίδια αλλά να πουλάς απατηλές ελπίδες και να κάνεις στον άλλο πλύση εγκεφάλου για να μπει για να βγάλεις ΕΣΥ και κυρίως οι από πάνω σου χρήμα... κανείς δεν μιλάει για τα ταξίδια... σου μαθαίνουν μόνο τεχνικές για το πως θα ψήσεις τον άλλον, πώς θα του φερθείς  τί θα του πεις , ποια θα είναι η στάση σου ανάλογα με τον χαρακτήρα του ( χωρίζουν τους ανθρώπους σε 4 κατηγορίες και μάλιστα η κατηγορία ''λογικός''-πράσινος είναι για όλους εκεί μέσα κόκκινο πανί και αν μάλιστα στο ψυχολογικό τεστ που θα σου κάνουν βγεις πράσινος σε κοροϊδεύουν και σε ειρωνεύονται κιόλας !!!!! ) Για το μόνο πράγμα που θα μιλάνε όλοι είναι εγγραφές και λεφτά... ΤΙΠΟΤΑ άλλο ..
Πέρα από αυτό υπάρχει η πίεση της δόσης που έρχεται και επίσης οι leaders της ομάδας σου ασκούν μεγάλη πίεση για να καλείς κόσμο και να κάνεις παρουσιάσεις συνέχεια κάθε μέρα πολλές και τρέχεις όλη μέρα και σε πρήζουν για να έρχεσαι και σε όλα τα trainings ειδικά σε αυτά που πληρώνεις κιόλας... θα φτάσω όμως και σε αυτό....

Έτσι το αρχικό ''έλα στην μεγάλη παρέα και make a living living'' είναι εκτός πραγματικότητας... Όταν άρχισα να καταλαβαίνω τί παίζει και επειδή δεν μου άρεσε καθόλου η κατάσταση που είχα περιέλθει και που δυστυχώς είχα παρασύρει και 3 φίλους μου σε αυτό και σίγουρα δεν ήθελα να βάλω και άλλους σε όλο αυτό σκέφτηκα να φύγω αλλά δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αφήσω ξεκρέμαστα τα παιδιά αυτά... έτσι έμεινα. Τα άλλα παιδιά από την παρέα μου εκτός από τον κολλητό μου δεν βρήκαν κανέναν και βγήκαν στο τέλος του πρώτου μήνα χάνοντας τα λεφτά τους. Ο κολλητός μου όμως έφερε πολλά άτομα και οι leaders τον είχαν συνεχώς από κοντά μέχρι και σε σεμινάρια σε άλλες πόλεις τον πήγαιναν...

Και εδώ πάμε στο πραγματικά ωραίο....Όταν σταμάτησα να φέρνω καινούργια δικά μου άτομα και προσπαθούσα να βοηθήσω τα άτομα που είχα ήδη βάλει τα οποία δεν τα πήγαιναν καλά οι leaders αποφάσισαν ότι έδωσα ότι ήταν να δώσω στην εταιρεία και έτσι ΜΕ ΕΓΡΑΨΑΝ ΣΤΑ @ΡΧΙΔΙ@ ΤΟΥΣ και εμένα και την ομάδα μου... δεν είχαν ποτέ χρόνο να μας βοηθήσουν και είχαν πέσει σαν τα κοράκια στις νέες εγγραφές.... Ο κολλητός μου από την άλλη μας είχε γράψει και αυτός, δεν έβγαινε με εμένα και την παρέα ποτέ και όταν τύχαινε να τον δω σε καμιά παρουσίαση μιλούσε μόνο για την wv και δεν έλεγε ''γεια τι κανείς πως πάει η σχολή'' ξέρω γω αλλά μόνο '' κανένα άτομο έφερες σήμερα ?''. Όταν λοιπόν του είπα τι γίνεται με τους leaders μου είπε ο ΚΟΛΛΗΤΟΣ μου ο άνθρωπος που με ΕΒΑΛΕ στην wv ότι ''ξέρεις κάτι μην περιμένεις να τρέξει κανένας για σένα αν δεν το τρέχεις πολύ και δεν βάζεις άτομα....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!'' ΤΙ ???????????

Όπως ήταν φυσικό τσακωθήκαμε και δεν έχουμε ξαναμιλήσει και αποσχίστηκα πλήρως από την ομάδα( όχι ότι τους ένοιαξε ιδιαίτερα ) όμως είχα βάλει σε όλο αυτό και 3 άλλους φίλους μου και ΔΕΝ μπορούσα να τους αφήσω μόνους τους και έτσι παρέμεινα στην ''εταιρεία'' και προσπαθούσα μόνος μου να τους βοηθήσω....

Τον τρίτο και τελευταίο μήνα που ακολούθησε ήμουν πραγματικά ένα ράκος ψυχολογικά, είχα συνέχεια άγχος για το τί θα κάνω, ήμουν σε μια κατάσταση στην οποία δεν ήθελα να βρίσκομαι, είχα πάρα πολλές τύψεις για τα άτομα που παρέσυρα σε όλο αυτό, δεν είχα μούτρα να αντικρίσω τους φίλους μου που με ρώταγαν πως πάω, στη σχολή τα πήγαινα χάλια, είχα χάσει γύρω στα 500 ευρώ σε συνδρομές εγγραφή και μικρά trainings και είχα χάσει τον καλύτερό μου φίλο ο οποίος είχε μετατραπεί σε πιόνι τους και τον έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους.... THANK YOU WORLDVENTURES....

Τελικά αφού δεν πήγαινε άλλο, εξήγησα στα παιδιά πως έχει η κατάσταση και ότι θέλω να βγω και με κατάλαβαν και βγήκαν και αυτοί μαζί μου... Τους ζήτησα χίλιες φορές συγγνώμη και ευτυχώς οι σχέσεις μας παρέμειναν καλές....


Τώρα θέλω να σας πω και λίγα πράγματα για την worldventures που κατάλαβα....

 Πέρα από το προφανές ότι λεφτά βγάζουν ελάχιστοι, μέχρι και οι αρχηγοί της ομάδας μου έβγαζαν ελάχιστα ακόμα κάτω και από το βασικό μισθό, το μεγάλο πρόβλημα είναι τα άτομα που φεύγουν... αν δηλαδή ανήκεις στην κατηγορία των 1/6 που θα βγάλει κάποια χρήματα στην αρχή και ίσως θα πιάσει και κάποια βαθμίδα, τα άτομά σου θα αρχίσουν μετά από λίγο καιρό να φεύγουν , τουλάχιστον οι περισσότεροι ( 8/10 και λίγοι λέω ) και εσύ θα χάσεις τη βαθμίδα σου και θα πρέπει να ξαναχτίσεις την ομάδα σου από την αρχή, αν σου έχουν μείνει άτομα για να το προτείνεις ... φυσικά αυτήν τη μικρή λεπτομέρεια δεν την αναφέρουν στην παρουσίαση. Ελπίζω τουλάχιστον όσοι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία μα μην έχουν πετάξει τα ελάχιστα λεφτά που έβγαλαν σε κάποιο training... ΜΟΝΟ το 0.04% κερδίζει πραγματικά....Και επίσης όσο πιο ψηλά φτάσεις τόσο περισσότερη δουλειά θα έχεις για να διατηρήσεις μια ομάδα που μπάζει από παντού.....Και αυτοί που φτάνουν τελικά ψηλά είναι λαμόγια του κερατά γιατί δεν είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνεις τι κάνεις και πως βγάζεις λεφτά εσύ και η εταιρεία μετά από το πρώτο δίμηνο και πολύ λέω εκτός αν είσαι στόκος οπότε μάλλον έτσι κι αλλιώς δεν θα τα πας καλά... Όλοι όσοι σε προσελκύουν και ξέρουν τι παίζει το κάνουν γνωρίζοντας μέσα τους ότι θα σε πετάξουν στην παγίδα για να πάρουν τα λεφτά τους πίσω ή και να βγάλουν κιόλας ( ελάχιστοι - leaders ) εκτός πια και αν τους έχουν κάνει ολική πλύση εγκεφάλου !!!!

'Όσο για τα ταξίδια σχεδόν κανείς δεν πάει πέρα από τους leaders και όσοι πάνε( από όσους ήξερα τουλάχιστον ), πάνε συνήθως σε κάποιο ταξίδι συνδυασμένο με training στο οποίο θα δώσουν 600-1400 ευρώ συνολικά για να μάθουν στο πρώτο μέρος του σεμιναρίου πως θα χειρίζονται τα υποψήφια θύματά τους και πως θα τους κάνουν πλύση εγκεφάλου για να μπουν, ενώ στο δεύτερο μέρος κάνουν στους ίδιους πλύση εγκεφάλου πουλώντας τους ψεύτικες ελπίδες για τα λεφτά και την καλή ζωή που ΘΑ έρθουν  για ένα δήθεν όνειρο και φυσικά προτρέποντάς τους να πνίξουν κάθε ίχνος λογικής και κριτικής σκέψης μέσα τους βαφτίζοντάς τα ως ΄΄αρνητισμό΄΄ με τον οποίο δεν θα πάνε μπροστά και κάνοντάς τους να χορεύουν και να χειροκροτούν κατενθουσιασμένοι και με πολύ positive energy τον κάθε παπάρα μεγαλοειδήμων της εταιρείας ότι παπαριά και αν τους πει... Μόνο positive energy και κοιτάω μπροστά και ότι πει η εταιρεία.... μπεεεεεεεε
Α επίσης στα ταξίδια που πάνε μην νομίζεται ότι δεν ασχολούνται με την wv και χαλαρώνουν.... no no no... άλλο οι pics στο fb για να βλέπουν τα υποψήφια θύματα...


Επίσης, κάτι άλλο το οποίο έχω συμπεράνει.... το πραγματικό κόλπο της εταιρείας δεν είναι να σε βάλει.... το πραγματικό κόλπο της εταιρείας είναι να σε κρατήσει μέσα και να πληρώνεις.....
Αυτό το καταφέρνει με τους εξής απλούς τρόπους:

1) Με τα trainings.... Όταν πας και πληρώνεις 1000 ευρώ για να παρακολουθήσεις ένα training το οποίο όλοι οι leaders έχουν πολυδιαφημίσει ως ''την στιγμή που θα σου αλλάξει τη ζωή και θα εκτοξεύσει την επιχείρησή σου'' { και στην τελική αφού είναι όντως έτσι, η εταιρεία γιατί δεν το παρέχει δωρεάν στα μέλη της για να πάνε όλοι και να γίνει μετά πανικός, λέω εγώ τώρα ....} και που σε πιέζουν συνέχεια μήνες πριν να πας και τελικά πας πέρα από το extra χιλιάρικο που αρπάζει η εταιρεία ( εδώ είναι τα πολλά λεφτά.... ) μετά όταν έρχεται η ώρα να πληρώσεις 40 ευρώ μηνιάτικο ακόμα και αν δεν τα πας καλά θα το δώσεις.... και το επόμενο και το επόμενο και το επόμενο μέχρι να βγάλεις τα χρήματά σου ( δηλαδή ποτέ ).

2)Με την πλύση εγκεφάλου... όταν η κριτική σκέψη και η λογική δαιμονοποιούνται από το πρώτο λεπτό που μπαίνεις στην wv και κάθε λογική απορία ή αμφισβήτηση απέναντι στην εταιρεία αντιμετωπίζονται με χλεύη και ειρωνεία από τούς ΄΄γκουρου΄΄  της ''εταιρείας'' σε συνδυασμό με τα σεμινάρια και τα μεγάλα trainings τα οποία σου μαθαίνουν να μην σκέφτεσαι ( στην wv σκέψη=αρνητισμός ) αλλά να έχεις τυφλή πίστη στην εταιρεία και σε αυτό που θα σου προσφέρει και καλά στο μέλλον αν δουλέψεις σε κάνουν πρόβατο... Πιστεύεις ότι εσύ είσαι ο πρώτος, ο τέλειος και ότι έχεις βρει την ευκαιρία του αιώνα επειδή έτσι συμπεριφέρονται οι leaders και έτσι σου μαθαίνουν και εσένα να σκέφτεσαι για να εγκλωβιστείς σε αυτήν την εταιρεία... Σου μαθαίνουν να μην τα παρατάς ποτέ και βαφτίζουν όποιον αντιτίθεται στην εταιρεία ή τα παρατάει loser ασκώντας και σε εσένα έτσι ψυχολογική πίεση κάνοντας σε να πνίξεις μέσα σου τις αντιρρήσεις σου...

3) Το περιβόητο ALL IN.... Από το πρωί που θα ξυπνάς μέχρι το βράδυ που θα κοιμηθείς θα σκέφτεσαι μόνο την worldventures... το να φέρνεις άτομα ( για να πετύχεις και εσύ βέβαια τρομάρα σου ) θα είναι η πρώτη και μοναδική σου προτεραιότητα και ασχολία στη μέρα... θα πηγαίνεις σε όλα τα trainings ανεξαιρέτως όσο και αν κοστίζουν.... είναι για το καλό σου βρε κουτό.... όταν κάποιος τα κάνει όλα αυτά αργά ή γρήγορα θα χάσει τις παρέες του και θα συναναστρέφεται μόνο με άτομα από εκεί κάνοντας την ιδέα και μόνο να βγει από την εταιρεία τρομακτική.....

Όταν λοιπόν κάποιος έχει τα παραπάνω στοιχεία και έχει εναποθέσει όλες τις ελπίδες του στην wv μέσα στην κρίση ακόμα και χαμένος να είναι θα βγει ποτέ από την εταιρεία ?? ΟΧΙ !!!

Επίσης, όσοι έχουν αποτύχει στην wv και έχουν βιώσει παρόμοια πράγματα να το λένε !!!!! Να μην ντρέπονται !!!! Όλοι όσοι ξέρω που έχουν βγει και αυτοί χάνοντας τα λεφτά τους και τον χρόνο τους λένε το κλασσικό ψέμα : ''καλά τα πήγα έβαλα τους 4 ( ή πήρα τα λεφτά μου πίσω ) και τώρα δεν ασχολούμαι.....'' ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ !!!! Πείτε την αλήθεια μπας και σώσουμε τους ανυποψίαστους....

Τώρα όσο για σένα που τα διαβάζεις αυτά και σκέφτεσαι να μπείς στην wv ένα θα σου πω.... ΜΑΚΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Και τώρα εσύ που τα διαβάζεις και είσαι στην wv και προσπαθείς ξέρω ότι μάλλον θα λες ότι είμαι ένας loser ( ή πιθανόν να λες ότι είμαι και ταξιδιωτικός πράκτορας !!!!!!! ) γιατί έτσι σε έχουν μάθει να σκέφτεσαι και όπως ξέρουμε και οι δύο απαγορεύεται να έχεις ''αρνητισμό'' στην wv.... Ένα μονάχα θα σου πω.... Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα 'ρθεις...... ελπίζω μόνο το μυαλό να κατέβει γρήγορα και να μην χάσεις πολλά χρήματα, χρόνο, φίλους και στο τέλος την ζωή σου την ίδια σε αυτήν την ανήθικη και ληστρική εταιρεία......( μέσα σου μάλλον θα ξέρεις ποια είναι η αλήθεια.... )

Αυτά είχα να πω για αυτήν την ανήθικη ( και όχι παράνομη δυστυχώς....) εταιρεία που στην αρχή σου τάζει την ζωή που θα ήθελες να ζούσες, σε μαθαίνει πως να εξαπατάς φίλους και συγγενείς, σου κάνει πλύση εγκεφάλου και σε αποξενώνει από τον πραγματικό κόσμο και σε κρατάει δέσμιο για να σου ρουφήξει παρασιτικά μέχρι και το τελευταίο ευρώ από το πορτοφόλι σου....

Ελπίζω κανείς να μην χρειαστεί να ζήσει αυτά που έζησα εγώ τους τελευταίους μήνες....

Τί να πω... το πάθημα μου έγινε μάθημα....

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

"Άρον τον φραπέ σου, και περιπάτει..." του Γιώργου Χατζηγιώργη

Σήμερα παραθέτω ένα άρθρο που προχωρεί σε μερικούς προβληματισμούς που συχνά έρχονται και στο δικό μου μυαλό. Θα βρείτε το άρθρο εδώ

Του φίλου Γιώργου Χατζηγιώργη: 


Φίλε αναγνώστη
Σε πιάνει καµιά φορά το µάτι µου να βρίζεις προέδρους, διευθυντές, δηµάρχους, θεούς και δαίµονες, την κακοτυχιά σου, τη «ζαριά» σου, τη φαντασία την «πλανεύτρα», τη ζωή την «ψεύτρα», το σύµπαν που µας καλόµαθε «µε τις συνωµοσίες του»….
Σ’ ακούω µέρες τώρα, να «τα χώνεις» µε µανία στους ψεύτες τους πολιτικούς.
Σε διαβάζω µέρες τώρα, να σου φταίνε όλοι … Πολιτικοί, δεσποτάδες, παπάδες, βουλευτάδες, δήµαρχοι, υπουργοί, γραµµατείς υπουργών, οδηγοί υπουργών, δηµόσιοι υπάλληλοι, οι τραπεζοϋπάλληλοι, ο «Ερµής που ‘ναι ανάδροµος» …
Συ δεν ήσουν που σπάνια σ’ ενδιέφερε τι συµβαίνει γύρω σου; Αν ο υπόλοιπος κόσµος διψά ή πονά ή καίγεται ή πεθαίνει;
Συ δεν ήσουν που σου χτύπησα την πόρτα να σου µιλήσω για την Κύπρο µας, την οικονοµία της, την ανεργία που γιγαντώνεται, τη µάστιγα των ναρκωτικών που εξαπλώνεται, και εσύ µε έδιωχνες κρατώντας το µοχλό του play station στο χέρι;
Συ δεν ήσουν που καταχρεώθηκες, για να χτίσεις τη σπιταρόνα σου α λα «το γείτονα»;
Συ δεν ήσουν που πολιτευόσουν µια ζωή στη βάση του γνωστού κυπριακού δόγµατος «κατά κύρη, κατά γιο, κατ΄ εγγονό»;
Συ δεν ήσουν ρε µάγκα µου που έβαλες «µέσον» για να περάσεις µπροστά στη σειρά του νοσοκοµείου, για να προσλάβουν το γιο σου στο δηµόσιο, για να προαχθείς µε την ιδιότητα του «συντρόφου» ή του «συναγωνιστή», για να σβηστεί το πρόστιµο που σου «έκοψε» ο «βλαξ» ο αστυνοµικός; Για σκέψου το και λίγο πιο λογικά: Εδώ δεν τιµωρείσαι εσύ, θα τιµωρηθεί ο πολιτικός;
Σε θυµάµαι ως δικηγόρο, να φοροδιαφεύγεις κατ’ επάγγελµα!
Σε θυµάµαι ως γιατρό, να χρεώνεις «50 ευρώ κάθε µου βαθιά ανάσα», αλλά στο κράτος να δίνεις «ψίχουλα»!
Σε θυµάµαι ως γεωργό να «τα κρύβεις» µια ζωή από το κράτος αλλά πάντα στις καταστροφές, απαιτούσες το επίδοµα από το «ηλίθιο» το κράτος!
Σε θυµάµαι ως πολίτη να τρέχεις ξοπίσω τους πολιτικούς, να τους ταΐσεις, να τους ποτίσεις, να στέκεσαι πίσω τους να σε δείξει ο φακός της τηλεόρασης, και δωσ’ του οι χειραψίες, και δωσ΄ του οι ασπασµοί, και δωσ’ του εκείνα τα ψεύτικα αηδιαστικά χαµόγελα της αυλο-κολακίας!
Σε θυµάµαι πάντα ως «επαναστάτη του καναπέ», «ξερόλα» του facebook, να ψηφίζεις άκριτα τους ίδιους και τους ίδιους, λες και όλους αυτούς «δεν τους έχει ο κόσµος όλος».
Το τέρας, φίλοι µου, που σήµερα µας τρώει τα σωθικά, αυτό που άλλοι το λένε «διαπλοκή», άλλοι το λένε «κόµµατα», κι άλλοι το λένε «σύστηµα», δεν είναι οι αρχαίοι χαιρέκακοι θεοί που µας το στείλανε, ούτε οι εκάστοτε «ευγενείς» που διαφεντεύουν τον κόσµο, ούτε καν εκείνη η κάστα των «κολίγων» που «ψηλαφίζουν» την εξουσία … Εµείς τ’ αφήσαµε να θεριέψει, εµείς το συντηρήσαµε, εµείς το εκθρέψαµε! Το εξέθρεψε ο αδηφάγος υλισµός, κι ένας αβυσσαλέος ευδαιµονισµός. Το εξέθρεψε η εµπάθεια, ο δόλος, η ιδιοτέλεια. Η µεγαλοµανία µας και η ξενοµανία µας …
Η ξενοµανία όµως µάς εξαπάτησε! Η αγραµµατοσύνη µάς εξέθεσε! Η κενοδοξία µας, λάθεψε!Και δεν είναι ούτε το στραβό ξύπνηµα του πρωινού, ούτε γιατί δεν «κτύπησα γκόµενα» χθες βράδυ». ∆εν είναι ούτε κοµπορρηµοσύνη, ούτε κάποιος λανθάνων κοµπλεξισµός που πυροδοτεί αυτό τον κυνισµό µου σήµερα – παρεξηγήσιµα γενικός, επικίνδυνα αφοριστικός, οριακά ισοπεδωτικός. Είναι το παράπονο που µε πιάνει καµιά φορά για ένα λαό, που ‘χε για να απολαµβάνει την απεραντοσύνη της αξιοπρέπειας του έθνους του και που σύρθηκε ανεκδιήγητα, µέσα σ’ αυτή τη δίνη του παραναλώµατος του πιο χονδρού ευδαιµονισµού. Για ένα λαό που κοίταξε «πιο πέρα από την καθηµερινή την έγνοια του» και έφτασε στο σηµείο να «χειροκροτεί» αποχαυνωµένος τους «σταυρωτές» του!
Η σήψη έχει διαβρώσει τα πάντα: κοινωνία, οικογένεια, θεσµούς, αξίες ιδανικά. Η ιδιοτέλεια και το κέρδος είναι οι υπέρτατες αξίες. Και καθώς τριγυρνούσαµε από τραπέζι σε τραπέζι, από συναυλία σε συναυλία, από πάρτι σε πάρτι, «πετύχαµε» έναν ακραία προωθηµένο εκµαυλισµό, εκθεµελιώνοντας από την ιδιοσυγκρασία µας όλα εκείνα τα στοιχεία που είχε ο λαός µας ανά τους αιώνες για να ανθίσταται στις κάθε είδους επιβουλές. «Πετύχαµε» να «ξεθωριάσει» από τ’ αρχέτυπο του Έλληνα της Κύπρου το φιλότιµο και η συνείδηση του ιστορικού του χρέους. Σ’ έναν τόπο που µόνο στη σειρά στην τουαλέτα δε συνηθίζεται το «µέσον», διερωτώµαι καµιά φορά., πώς αντέξαµε 53 χρόνια να χρεοκοπήσουµε. Μέσα σ’ αυτήν «την πληµµυρίδα της απαξίας» και της «πνευµατικής ασχήµιας», οι γείτονες Παλαιστίνιοι να ρίχνουν πέτρες, και ‘συ ρε Κύπριε, «τον φραπέ σου»…
∆εν λέω, καλός είναι κι «ο φραπές», καλή και η ξάπλα του καλοκαιρού! Καλή είναι και «η τρέλα της κερκίδας», καλό και το «ξεφάντωµα». Σε θέλω όµως µε την «έγνοια»! Την «έγνοια την καλή», τη «διάφορη» από τις άλλες έγνοιες … «Έγνοια» για τον εαυτό σου, «έγνοια» για τους γύρω σου, «έγνοια» για το βίος σου, τα όνειρα σου, τις ιδέες σου. ∆ε σε θέλω αποχαυνωµένο θεατή. Πολλώ δε µάλλον, δε σε θέλω έρµαιο στα «κελεύσµατα της µόδας» και «στρατιωτάκι» στα «προστάγµατα» µιας ως, επί το πλείστον, χειραγωγούµενης κοινής γνώµης.
∆ε µε νοιάζει τι είσαι ή τι δηλώνεις. Μου κάνεις και δικηγόρος, µου κάνεις και ψαράς. Μου κάνεις και δασκάλα, µου κάνεις και κοµµώτρια, µου κάνεις και χορεύτρια. Σε θέλω µονάχα αυτόνοµη προσωπικότητα: να µην αναµοχλεύεις παρωχηµένη γνώση και να «αναµασάς» ξένη άποψη. Σε θέλω άτοµο µε «ακεραία» τη συνείδηση του πολίτη: µια πατρίδα που σου δώσανε, τόσο δα µικρή, µην την αδικείς έτσι. Μην αφήνεις κανέναν να σου τρώει το βίος, να ορίζει για σένα, χωρίς εσένα. Στάσου λίγο στο ύψος που πρέπει στην αξιοσύνη των προγόνων σου και στην προσδοκία των ονείρων σου. Σε θέλω «αγύρτη» µα και «κοσµοπολίτη». Σε θέλω «σπίθα» και «σπαθί». Σε θέλω «πνεύµα ανήσυχο», ΠΡΩΤΟΠΟΡΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ, ΣΥΝΟ∆ΟΙΠΟΡΟ στη «λεωφόρο του αύριο».
Άντε λοιπόν αδελφέ, τι κάθεσαι;
«Άρον τον φραπέ σου», και «περιπάτει» . . .

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

Το πιο σημαντικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό

Μέσα σε όλα που μπορεί να βρεις στους ανθρώπους χαρακτηριστικά, για μένα ένα ξεχωρίζει. Και μπορεί αυτό να καλύψει τα κενά και τα μεγαλύτερα ελαττώματα.
 
Εχεμ... Τύμπανα παρακαλώ!
Καλά εντάξει: Βασικά, το πιο σημαντικό προσόν/χαρακτηριστικό είναι η ΠΙΣΤΗ και η ΘΕΛΗΣΗ ενός ανθρώπου ότι ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ/ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ.
 
Θα ρωτήσετε: Να γίνει καλύτερος ως προς τι; Η άποψή μου είναι πως δεν έχει (και τόση) σημασία προς τα πού κινείται αυτή η πίστη και θέληση. Αρκεί να υπάρχει. Και σε όσο μεγαλύτερο βαθμό υπάρχει, τόσο το καλύτερο!
 
Θεωρώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την αντίληψη ότι είναι αυτοί που είναι και τέλος. Ότι, άκου να δεις φίλε μου, "έτσι είμαι εγώ"! Η πίστη αυτή είναι η ακριβώς ανάποδη. Το "γνώθι σαυτόν" καλό κάνει, φτάνει να το αντιλαμβάνεσαι με τον σωστό τρόπο. Άλλωστε για να προσπαθήσεις να γίνεις καλύτερος σε κάτι, πρώτα έχεις συνειδητοποιήσει ότι δεν είσαι όπως θα ήθελες να είσαι.
 
Για μένα, είναι η πίστη ότι μπορώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να μάθω περισσότερα πράγματα, να γίνω πιο ικανός σε διάφορους τομείς, να έχω περισσότερα να δώσω στους γύρω μου, γενικά καλύτερος. Η σκέψη ότι μια βελτιωμένη έκδοση του εαυτού μου είναι εφικτή (προφανώς είναι και πάντα θα είναι) αποτελεί μια σκέψη πρόκληση!
 
Κάθε μέρα στοχεύω στον καλύτερο εαυτό μου! Ας το έχουμε αυτό υπόψη μας κάθε μέρα!
 

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο

Είναι αυτή η σκέψη που έκανα σήμερα. Που με έκανε να σκεφτώ λίγο και να χαμογελάσω. 

(Μεταξύ μας: τελευταίως δεν θέλω και πολύ για να χαμογελάσω και να γελάσω. Είναι που είμαι καλά. Είναι που είμαι ερωτευμένος. Είναι που είμαι ευτυχισμένος. Κλείνω την παρένθεση.)

Οι αποτυχημένες σχέσεις από τις οποίες περνάει ο καθένας στη ζωή του είναι όλες τους απαραίτητα προ-στάδια για αυτή την ΜΙΑ σχέση που θα συγκλονίσει, που θα δέσει, που θα δουλέψει, που θα κρατήσει, που θα πετύχει.

Νιώθω πως κάθε φορά που κάποια δεν εκτίμησε αυτό το κάτι το μικρό, ήταν ένα μεγάλο μάθημα, ήταν μια σημαντική εμπειρία, για να μπορέσω σήμερα να εκτιμώ το γεγονός ότι αυτό το ίδιο το κάτι το μικρό φαίνεται τόσο μεγάλο για κάποιαν άλλη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Οι αποτυχίες μου γενικά με έκαναν αυτό που είμαι. Οι αποτυχίες μου περιλαμβάνουν και αποτυχίες σε σχέσεις. Προφανώς, αυτές οι αποτυχίες που έδειξαν μερικά από τα λάθη μου. Μου έμαθαν λίγο περισσότερο την ανθρώπινη φύση. Μου έμαθαν ίσως, πώς να αγαπώ. Σε κάποιο βαθμό. Με πλήγωσαν κιόλας. Κανένας δεν είπε πως ήταν εύκολο. Όμως δεν έχασα τη θετικότητά μου.

Έμαθα να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και με τους άλλους για τον εαυτό μου. Το θεωρώ πολύ σημαντικό μάθημα. Είμαι αυτός. Πλέον ξέρω ότι είμαι αυτός. Είμαι γελοίος; Μπορεί. Είμαι παράξενος; Πιθανότατα. Είμαι ηλίθιος; Καθημερινά. Αλλά είμαι εγώ. Και έχω αδυναμίες. Έμαθα ότι έχω αδυναμίες. Έμαθα ότι έχω ελαττώματα. Έμαθα να αυτοσαρκάζομαι με τα ελαττώματά μου. Και έτσι ίσως να αγωνίζομαι για να βελτιωθώ. Όταν παραδεχτείς το πρόβλημα έχεις κάνει το μισό δρόμο για να το λύσεις, λένε. Έμαθα να γελώ. Προσπαθώ να μάθω να μη φοβάμαι τα λάθη μου, τις ανοησίες μου και τις αποτυχίες μου. Δεν το έχω μάθει ακόμα, αλλά έχω κάμει πρόοδο. 

Είμαι καλά, πρωτίστως γιατί έχω "ακούσει" τον εαυτό μου. Τον έχω αποδεχτεί και ασχολούμαι με την σφυρηλάτηση του.

Και ναι, είμαι καλά γιατί έχω ερωτευτεί. Γιατί μετά από αυτή την αναγκαία πορεία ανασυγκρότησης, αναδιοργάνωσης και αυτογνωσίας, άνοιξα την καρδιά μου που γέμισε με τα πιο πλούσια συναισθήματα που έχω νιώσει ποτέ στη ζωή μου! Για πρώτη φορά ένιωσα πολύ φτωχές τις λέξεις για να περιγράψω συναισθήματα!