Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο

Είναι αυτή η σκέψη που έκανα σήμερα. Που με έκανε να σκεφτώ λίγο και να χαμογελάσω. 

(Μεταξύ μας: τελευταίως δεν θέλω και πολύ για να χαμογελάσω και να γελάσω. Είναι που είμαι καλά. Είναι που είμαι ερωτευμένος. Είναι που είμαι ευτυχισμένος. Κλείνω την παρένθεση.)

Οι αποτυχημένες σχέσεις από τις οποίες περνάει ο καθένας στη ζωή του είναι όλες τους απαραίτητα προ-στάδια για αυτή την ΜΙΑ σχέση που θα συγκλονίσει, που θα δέσει, που θα δουλέψει, που θα κρατήσει, που θα πετύχει.

Νιώθω πως κάθε φορά που κάποια δεν εκτίμησε αυτό το κάτι το μικρό, ήταν ένα μεγάλο μάθημα, ήταν μια σημαντική εμπειρία, για να μπορέσω σήμερα να εκτιμώ το γεγονός ότι αυτό το ίδιο το κάτι το μικρό φαίνεται τόσο μεγάλο για κάποιαν άλλη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Οι αποτυχίες μου γενικά με έκαναν αυτό που είμαι. Οι αποτυχίες μου περιλαμβάνουν και αποτυχίες σε σχέσεις. Προφανώς, αυτές οι αποτυχίες που έδειξαν μερικά από τα λάθη μου. Μου έμαθαν λίγο περισσότερο την ανθρώπινη φύση. Μου έμαθαν ίσως, πώς να αγαπώ. Σε κάποιο βαθμό. Με πλήγωσαν κιόλας. Κανένας δεν είπε πως ήταν εύκολο. Όμως δεν έχασα τη θετικότητά μου.

Έμαθα να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και με τους άλλους για τον εαυτό μου. Το θεωρώ πολύ σημαντικό μάθημα. Είμαι αυτός. Πλέον ξέρω ότι είμαι αυτός. Είμαι γελοίος; Μπορεί. Είμαι παράξενος; Πιθανότατα. Είμαι ηλίθιος; Καθημερινά. Αλλά είμαι εγώ. Και έχω αδυναμίες. Έμαθα ότι έχω αδυναμίες. Έμαθα ότι έχω ελαττώματα. Έμαθα να αυτοσαρκάζομαι με τα ελαττώματά μου. Και έτσι ίσως να αγωνίζομαι για να βελτιωθώ. Όταν παραδεχτείς το πρόβλημα έχεις κάνει το μισό δρόμο για να το λύσεις, λένε. Έμαθα να γελώ. Προσπαθώ να μάθω να μη φοβάμαι τα λάθη μου, τις ανοησίες μου και τις αποτυχίες μου. Δεν το έχω μάθει ακόμα, αλλά έχω κάμει πρόοδο. 

Είμαι καλά, πρωτίστως γιατί έχω "ακούσει" τον εαυτό μου. Τον έχω αποδεχτεί και ασχολούμαι με την σφυρηλάτηση του.

Και ναι, είμαι καλά γιατί έχω ερωτευτεί. Γιατί μετά από αυτή την αναγκαία πορεία ανασυγκρότησης, αναδιοργάνωσης και αυτογνωσίας, άνοιξα την καρδιά μου που γέμισε με τα πιο πλούσια συναισθήματα που έχω νιώσει ποτέ στη ζωή μου! Για πρώτη φορά ένιωσα πολύ φτωχές τις λέξεις για να περιγράψω συναισθήματα! 

 

Β' Κυριακή Προεδρικών Εκλογών

Τα αποτελέσματα βγήκαν. Νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο Νίκος Αναστασιάδης.

1. Το 57,5% αποτελεί ισχυρότατη λαϊκή εντολή προς το νέο Πρόεδρο. Σαφής η θέληση για αλλαγή και ξεκάθαρη αναγνώριση της υπεύθυνης και ρεαλιστικής στάσης του Νίκου Αναστασιάδη.

2. Ο Λιλλήκας απέτυχε να κεφαλαιοποιήσει (λευκό/άκυρο) το ποσοστό που θα ήθελε, καθώς ούτε το 1/4 από τους ψηφοφόρους του στον πρώτο γύρο επέλεξε να μην ψηφίσει κάποιον από τους δύο υποψηφίους. Αυτό το γεγονός αφαιρεί ένα μεγάλο μέρος από τη δυναμική (με ή χωρίς εισαγωγικά) την οποία φάνηκε να αποκτά μετά το 25% που πήρε στον πρώτο γύρο με αποτέλεσμα να φαντάζει πιο δύσκολο το εγχείρημα για νέο πολιτικό κόμμα/κίνημα. Μεγάλο στοίχημα οι ευρωεκλογές του χρόνου για το κίνημα (αν και εφόσον προκύψει).

3. Στα πλην οι δηλώσεις του Άντρου Κυπριανού και οι απαντήσεις του σε ερωτήσεις δημοσιογράφων που παρά τη δήλωση ότι το ΑΚΕΛ θα στηρίξει πολιτικές ωφέλιμες για τον τόπο, εντούτοις δεν με έπεισε καθόλου. Αντίθετα, μου έδωσε την εντύπωση (όπως το ανέμενα άλλωστε) ότι θα βρίσκεται στην αντίπερα όχθη χωρίζοντας μεταξύ "ημών" και των "άλλων". Με λίγα λόγια, τώρα αναλαμβάνουν οι άλλοι, ας βγάλουν αυτοί το φίδι απ' την τρύπα. Στην ίδια λογική και η ξεκάθαρη άρνηση να συμμετέχει με οποιοδήποτε τρόπο (π.χ. υπουργείο) στη νέα κυβέρνηση εάν και εφόσον προταθεί στο ΑΚΕΛ. Η αναφορά σε χαώδεις διαφορές με τον Νίκο Αναστασιάδη και το ΔΗΣΥ, τονίζοντας για μιαν ακόμα φορά εκείνα που χωρίζουν αντί εκείνα που ενώνουν, θεωρώ ότι έδωσε το στίγμα της στάσης του ΑΚΕΛ στα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Δυστυχώς.

4. Επίσης στα πλην η έντονη εριστικότητα του Πάμπου Παπαγεωργίου, βουλευτή του ΑΚΕΛ, στο πάνελ όπου βρισκόταν με τον Πρόδρομο Προδρόμου ήταν εκνευριστική και αξιολύπητη. Ο τελευταίος είχε πει ότι τέλος να μιλούμε "ακελικά", ήρθε η ώρα να μιλήσουμε "ελληνικά, κυπριακά", εννοώντας ότι αυτή τη στιγμή προέχει το εθνικό συμφέρον και μόνο και ότι η απερχόμενη κυβέρνηση είχε το κομματικό συμφέρον πιο ψηλά στην ατζέντα. Ο Παπαγεωργίου λοιπόν, ακούγοντας τη λέξη "ελληνικά", αυτομάτως διέγραψε τη λέξη "κυπριακά" που ακολούθησε, ενώ διέγραψε με την ίδια ευκολία όλα το υπόλοιπο πλαίσιο συμφραζομένων που θα του έδινε το νόημα που ήθελε να δώσει ο Προδρόμου. Σαν ταύρος που βλέπει κόκκινο πανί λοιπόν, επιτέθηκε στη λέξη "ελληνικά"! Αν είναι δυνατόν..! Η στάση αυτή θυμίζει λίγο Δον Κιχώτη που έβλεπε τους ανεμόμυλους για γίγαντες εχθρούς! 

5. Στα συν, οι δηλώσεις Κασουλίδη, αλλά και Χατζηγεωργίου στο στούντιο ενός καναλιού (δεν θυμάμαι ποιου), που εμπεριείχαν (για όσο τους άκουσα) τα στοιχεία που πρέπει να χαρακτηρίζουν την επόμενη μέρα: Σοβαρότητα, νηφαλιότητα, εργατικότητα, συνεργασία, συλλογικότητα, ενότητα μπροστά στις δυσκολίες, ενότητα μπροστά στον κίνδυνο της καταστροφής, ενότητα μπροστά στις προκλήσεις της επόμενης μέρας. Στον ίδιο τόνο και οι δηλώσεις του Τάσου Μητσόπουλου, αλλά και του Αβέρωφ Νεοφύτου, που απέπνεαν τα σωστά μηνύματα προς όλους. 

6. Η ομιλία του Νίκου Αναστασιάδη στο "Ελευθερία" ήταν πραγματικά εντυπωσιακή! Αυτό πάει να πει να είσαι ΗΓΕΤΗΣ! Οι πραγματικοί ηγέτες πρέπει να καθοδηγούν και όχι να καθοδηγούνται από αυτό που θα ήθελαν να ακούσουν οι ψηφοφόροι τους! Δηλώνω εντυπωσιασμένος θετικά από τις αναφορές Νίκου Αναστασιάδη στο σεβασμό των ανθυποψηφίων του, στην Ευρώπη και στην επόμενη μέρα γενικά. Αυτό όμως που δεν περίμενα να ακούσω ήταν τις αναφορές του στους Τουρκοκύπριους και γενικότερα την έντονη και παθιασμένη αναφορά του στο Κυπριακό! Ένδειξη ισχυρής θέλησης για μια νέα στρατηγική που να οδηγήσει σε λύση! Ας ελπίσουμε αυτή η πρώτη του ομιλία ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας να είναι η αρχή για καλύτερες μέρες για την Κύπρο μας. 

Εν κατακλείδι μπορεί να συνοψισθούν όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματα της ψεσινής βραδιάς σε μια λέξη: ΕΛΠΙΔΑ. 

Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους μας στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνουμε: Να βγάλουμε τη χώρα μας από το βούρκο και να την οδηγήσουμε σε καλύτερες μέρες. Χρησιμοποιώ πρώτο πληθυντικό πρόσωπο με πλήρη επίγνωση: Ο καθένας από μας έχει προσωπική ευθύνη να σώσει τον τόπο του! 

"Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω".

Καζαντζάκης

Προεδρικές Εκλογές 2013: Υπάρχει επιλογή!

Δεν είναι ότι με την εκλογή Προέδρου, θα αλλάξουν τα πράγματα από τη μια μέρα στην άλλη. Δεν είναι ότι θα βρουν αυτομάτως δουλειά οι 50 τόσες χιλιάδες άνεργοι. Δεν είναι ότι θα γλιτώσουμε την χρεωκοπία χωρίς μνημόνιο. Δεν είναι ότι θα λύσουμε το Κυπριακό ξαφνικά. Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και με τις προσδοκίες μας.

Έχουμε μπροστά μας δύο υποψηφίους και η Κύπρος θα ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο αναλόγως του αυριανού εκλογικού αποτελέσματος. Τα κριτήρια για να προβλέψουμε και να αξιολογήσουμε αυτό τον δρόμο του Μαλά ή του Αναστασιάδη πρέπει να περιλαμβάνουν και τα ακόλουθα:

1. Ο Μαλάς μπορεί να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητος αλλά θα ανεβεί στην εξουσία στηριζόμενος από το κόμμα που βρίσκεται στα τελευταία 5 χρόνια στην κυβέρνηση. Είναι δεδομένο ότι θα στηριχτεί με τον ίδιο τρόπο στους ίδιους ανθρώπους και θα ακολουθήσει παρόμοιες πολιτικές. Η πολιτική ατολμία, αναποφασιστικότητα, καταστροφική αναβλητικότητα, ανευθυνότητα, αδυναμία ενεργούς συμμετοχής στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο είναι μεν χαρακτηριστικά του Δημήτρη Χριστόφια, αλλά εξίσου είναι χαρακτηριστικά του πολιτικού χώρου που τον ανέθρεψε, του - προσανατολισμένου μόνο στο κομματικό συμφέρον - ΑΚΕΛ. Άρα οι υποσχέσεις για "νέες" λύσεις και "νέες" προτάσεις ακούγονται γελοίες, αφού ούτε έγινε η οποιαδήποτε στοιχειώδης αυτοκριτική ούτε ο αυτονόητος (αν ήθελε ο Μαλάς και το ΑΚΕΛ να εκλεγεί) διαχωρισμός από την προηγηθείσα πενταετία. 

2. Στον αντίποδα είναι ο Νίκος Αναστασιάδης, του οποίου ο πολιτικός χώρος (ΔΗΣΥ) πρέπει να πιστωθεί για διαφορετική αντίληψη για την κρίση, γρήγορα αντανακλαστικά που φάνηκαν με τις προτάσεις για οικονομικά μέτρα, ενώ είναι ο χώρος που αντιλαμβάνεται τα οικονομικά όπως τα αντιλαμβάνεται η σύγχρονη αντίληψη που βασίζεται σε διαχείριση του καπιταλισμού. Είναι ο χώρος που αντιλαμβάνεται τις οικονομικές πραγματικότητες, το διεθνές περιβάλλον και απέδειξε ότι έχει την τόλμη να προχωρήσει με τολμηρές και δύσκολες αποφάσεις προς τα μπροστά ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Μια άλλη αντιπολίτευση όλο αυτό το διάστημα θα μπορούσε να είχε φανεί πολύ πολύ πιο ανεύθυνη με καταστροφικές συνέπειες για τον τόπο, αλλά με μεγάλο πολιτικά οφέλη (από πλευράς ψήφων). Όμως δεν το έκαμε.

3. Στο Προεδρικό μας σύστημα με τις διευρυμένες εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, δυστυχώς ή ευτυχώς οι προσωπικές ικανότητες και χαρακτηριστικά του Προέδρου παίζουν τεράστιο ρόλο, όπως αποδείχτηκε. Δεν έχω κάτι να πω εναντίον του Σταύρου Μαλά, ο οποίος φαίνεται να είναι ένας νεαρός, προσγειωμένος και σοβαρός πολιτικός. Πέρα όμως από αυτά και σε σύγκριση με τον Αναστασιάδη, είναι άπειρος και περιορισμένης πολιτικής εμβέλειας (αυτή τη στιγμή). Ο Αναστασιάδης στον αντίποδα - ανεξαρτήτως του αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τις πολιτικές του θέσεις - είναι ένας ηγέτης με ισχυρή προσωπικότητα, ένας άνθρωπος με πολιτική τόλμη που μπορεί να πάρει αποφάσεις χωρίς να υπολογίζει τον παράγοντα του πολιτικού κόστους, είναι σοβαρός, είναι πανέξυπνος και εύστροφος, είναι δημοκράτης, έχει αντίληψη των ευρωπαϊκών δρώμενων, έχει τεράστια εμπειρία και δεν πέφτει στην παγίδα του λαϊκισμού, αφού έχει την τόλμη να λέει τα πράγματα με το όνομά τους.

Αύριο την Κυριακή, υπάρχει επιλογή! Και αυτή η επιλογή μεταξύ των δύο γίνεται εντελώς ξεκάθαρα διότι ειδικά σε αυτή την χρονική συγκυρία η διαφορά τους είναι από τη γη ως τον ουρανό! Συνεπώς, και η διαφορά στο μέλλον της Κύπρου μας θα είναι από τη γη ως τον ουρανό! 

Αύριο την Κυριακή ψηφίζουμε Νίκο Αναστασιάδη! Και ελπίζω η επόμενη μέρα να μας βρει ενωμένους και έτοιμους να αγωνιστούμε να σώσουμε την πατρίδα μας, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών.

Ένας κρόμμυος τζιαι τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγείανσης

Πρέπει να ερύασα (ήντα λέξη πελλέ μου - ειδικά άμαν την θωρείς γραμμένη!)! Τρέχουν οι μύξες μου τζιαι αψιουρίζουμαι συνέχεια! Η φωνή μου ακούεται παράξενη, αλλά εν πονώ τίποτε. Οπότε είμαι καλά! Πάλε καλά που είμαι καλά! (Α;!) Όμως για να τρέξουν οι μύξες μου τζιαι να φύουν, τρώω έναν κρόμμυον ΝΝΝΑΑ! Γιατροσόφκια της στετές μου τζιαι ολόισια που την φύσην! 

Μπάι δε γουέι, αποφάσισα να γράψω στην κυπριακή διάλεκτο σήμερα. Η πρώτη ανάρτηση του 2013 έσιει μιαν παραπάνω βαρύτηταν πώς να το κάμουμεν, οπότε είπα τζι' εγώ να γράψω που την καρκιάν μου. 

Που λέτε... Εμείναμεν στον κρόμμυον! Ο οποίος κάφκει αλλά να πω την πάσαν αλήθκειαν σάννα τζιαι σχεδόν "αρέσκει" μου τούτη η αψάδα που αφήνει κάπου 10 δευτερόλεπτα μετά που καταπίννεις! Κάποτε επροσπάθουν να σπάσω το ρεκόρ Guiness στο πόσο γλήορα μπορώ να φάω ένα κρόμμυον - εν ηξέρω αν σου το ξαναείπα!  Ανάμισι λεπτόν το ρεκόρ, 2 λεπτά τζιαι 15 δευτερόλεπτα έφα το εγώ! Καθόλου άσσιημα! Εν ήμουν πολλά μακριά να το σπάσω! Πολλά μακριά όμως εστέκουνταν τα πλάσματα που εμίλησα μαζίν τους ως δκυο τρεις ημέρες μετά που το παρολίγον σπάσιμο του ρεκόρ! 

Εννα μου πείτε: Καλά ρε αντικοινώνα μούχλα, πάλε τρώεις κρόμμυον τζιαι δεν θα μπορείς να κοντέψεις πλασμάτου;; Ναι, αλλά εν για το καλόν τους! Ούλλους! Εν για να μεν μπορώ να κολλήσω κανέναν! :)

Δώστε μου μισό λεπτό...

Α οκέι! Μπορώ να συνεχίσω! Πού έμεινα; Α ναι!

Τζιαι έσιετε απορίαν φαντάζουμαι (ναι εννα τζοιμηθείτε με τες κλάτσες πόψε) ήνταλως μπορεί να συνδεθεί ο κρόμμυος που τρώω (όχχο μάνα μου) με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγείανσης! Τζιαι όμως!

Ο κρόμμυος για λλόου μου μετριέται για φάρμακον, όπως τούντα μέτρα που ακούμεν! Μπορεί να κάφκει λλίον ο κρόμμυος, αλλά εννα μου κάμει καλόν διότι θα φκάλω μύξες πόλικες τζιαι εννα γιάνω! Μετά εννα μπορώ να αναπνέω καλλύττερα τζιαι θα γιάνει τζιαι η φωνή μου για να ακούεται δυνατά τζιαι με αξιοπιστίαν μες την Ευρώπην!

Οπότε πριν να αρκέφκουμεν το κλάμαν άμα μας πουν να φάμεν κανέναν κρόμμυον, πριν να αρκέφκουμεν να φωνάζουμεν ότι κάφκει, πριν να φκάλουμεν συμπέρασμαν ότι τούτος που μας το διά μάσιεται να μας ψατζιέψει, εν καλόν πράμαν να κάτσουμεν να σκεφτούμεν ήντα αποτελέσματα έσιει τούτος ο κρόμμυος πας τον οργανισμόν μας. Το ότι ο κρόμμυος που μόνος του έννεν αρκετός για να γιάνει το πλάσμαν εν πολλά σημαντικόν, αλλά τούτο εν σημαίνει ότι ο κρόμμυος εν θα κάμει πολλύν καλόν!

Πάντως όσον τρώεις, περίτου κάφκει ο γέριμος ο κρόμμυος! 

Η ιστορία του μνημονίου για μικρά παιδιά

Κάποτε ήταν ένας τύπος που τον έλεγαν Κύπρο. Ο κύριος Κύπρος είχε μια γυναίκα και τρία παιδιά, ένα όμορφο σπιτάκι κι ένα σκύλο. 

Έκανε διάφορες δουλειές για να τα βγάζει πέρα. Όταν δεν έβγαιναν τα κουκιά του, έπαιρνε δανεικά από διάφορους φίλους, παρέες και γνωστούς. Κάποτε μάλιστα, αναγκαζόταν να παίρνει από τον κουμπαρά των παιδιών του, γιατί τα έβρισκε σκούρα τα πράματα. Έλεγε πως θα τα επιστρέψει μέχρι το τελευταίο σεντ. Ο κύριος Κύπρος είχε και μερικές κακές συνήθειες. Κάπνιζε και έπαιζε κουμάρι (=τζόγαρε). Επίσης, δεν μπορείς να πεις πως ήταν καλός στην οικονομική διαχείριση: Ήθελε να αγοράσει τρόφιμα για το σπίτι, πήγαινε στην πιο ακριβή υπεραγορά και δεν τον ένοιαζε. Ήθελε να φτιάξει κάτι στο σπίτι, έφερνε έναν τεχνικό και ούτε που ρωτούσε την τιμή από πριν. Αγόρασε ακριβό αυτοκίνητο και γούνες και χρυσαφικά για τη γυναίκα του. Τα παιδιά του τα έστελνε όλα σε ιδιωτικό σχολείο και από 3-4 φροντιστήρια. Το χαρτζιλίκι πάντα έρεε άφθονο και δεν έφταναν όλα αυτά, αλλά στο σπίτι είχε 2 κηπουρούς, 3 καθαρίστριες κι έναν καθαριστή για την πισίνα επί μονίμου βάσεως, τους οποίους πλήρωνε με πραγματικά βασιλικούς μισθούς. Όπως καταλαβαίνετε, όσο έβρισκε δουλειές κι έκανε, όλα πήγαιναν καλά.

Όμως ήρθε μια εποχή που ο κύριος Κύπρος δεν έβρισκε πολλές δουλειές να κάνει. Άνοιξε ξανά τον κουμπαρά τον παιδιών του, όμως πάλι τίποτα δεν έγινε. Οι φίλοι πλέον άρχισαν να αρνούνται να του δανείσουν άλλα λεφτά. Μάλιστα, κάποιοι απ' αυτούς ήθελαν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω και είχε εξαντληθεί η υπομονή τους. Σ' αυτό το κρίσιμο σκηνικό, ένας δυο φίλοι τον συμβούλεψαν να πουλήσει το ακριβό αμάξι, να πουλήσει μερικές από τις γούνες ή τα χρυσαφικά της γυναίκας του, να δίνει λιγότερο μισθό σε όλο το προσωπικό του σπιτιού ή και ακόμα να απολύσει κανέναν απ' αυτούς γιατί δεν χρειαζόταν. Όμως αυτός δεν άκουγε. Δεν ήθελε να ακούει τη μουρμούρα της γυναίκας του, ούτε να έρθει σε σύγκρουση με τα παιδιά του που τα είχε πλέον καλομάθει τόσο πολύ, που ήθελαν να είναι ντυμένοι με τα ακριβότερα ρούχα και να έχουν παιγνίδια της τελευταίας τεχνολογίας, ούτε βεβαίως ήθελε να συγκρουστεί με τους υπαλλήλους του. 

Ο κύριος Κύπρος έψαξε να βρει ρευστό. Οι "φίλοι" στους οποίους χρωστούσε έγινα αφόρητα πιεστικοί και πίεζαν τον κύριο Κύπρο να απευθυνθεί για δάνειο στην Τράπεζα. Ο κύριος Κύπρος όμως μισούσε τις Τράπεζες. Εξάλλου, η Τράπεζα, ήταν σίγουρο πως δεν θα τον άφηνε να συνεχίσει να ζει με αυτόν τον τρόπο. Εκεί, στη δύσκολη θέση που βρέθηκε όμως, επικοινώνησε με ένα παλιό γνωστό από το εξωτερικό. Επιτέλους, αυτός συμφώνησε να του δώσει 2,5 εκατομμύρια ευρώ! Ο κύριος Κύπρος πήρε βαθιά ανάσα! Ξεχρέωσε τους πολύ επίμονους δανειστές του και χρησιμοποίησε τα υπόλοιπα για να περάσει καλά! Το είχε ανάγκη!

Εν τω μεταξύ, βρήκε στην αυλή του τρία δέντρα, άγριες καρυδιές, ένα πολύ σπάνιο είδος! Χάρηκε πάρα πολύ και έκαναν πάρτυ στο σπίτι μετά από αυτή την ανακάλυψη! Αυτές οι  καρυδιές παράγουν εξαιρετικά καρύδια και πολύ ακριβά! Το μόνο πρόβλημα ήταν πως ήταν ακόμα πολύ μικρές και θα ήθελαν τουλάχιστον 5-6 χρόνια μέχρι να δώσουν τους πρώτους καρπούς! 

Οι δουλειές όμως δεν έφτιαχναν. Σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε ακόμα κάτι και δυσκόλεψε την κατάσταση. Η κυρία Κυπρούλα, η γυναίκα του Κύπρου της ιστορίας μας, είχε έναν αδερφό, που τον έλεγαν Ελλάδιο και είχε μεγάλες δυσκολίες οικονομικές. Σ' αυτή τη φάση ο Ελλάδιος ζήτησε από την κυρία Κυπρούλα 4 εκατομμύρια για να κάνει μια μεγάλη δουλειά, όπως της είπε. Της υποσχέθηκε μάλιστα ότι θα της τα έδινε πίσω πολύ σύντομα και με πολύ μεγάλο τόκο! Η κυρία Κυπρούλα που ονειρευόταν γούνες και τσάντες και κοσμήματα, δέκτηκε και του έδωσε τα λεφτά. Μετά από λίγο καιρό, ο Ελλάδιος όμως έφτασε στα πρόθυρα της απόλυτης καταστροφής! Η αστυνομία τον συνέλαβε και θα έμπαινε μέσα φυλακή ισόβια. Μάζεψε λοιπόν η αστυνομία τους  δανειστές του Ελλάδιου και τους είπε ότι ο μόνος τρόπος να γλιτώσει ο Ελλάδιος τη φυλακή ήταν να του χαρίσουν 50% από τα χρωστούμενα! Δέκτηκε κι ο κύριος Κύπρος μαζί με τους υπόλοιπους. Κι έτσι βρέθηκε με μεγάλες ζημιές από αυτή την ιστορία.

Η πίεση πλέον ήταν αφόρητη. Η πληροφορία της πολύ κακής οικονομικής κατάστασης του κύριου Κύπρου είχε φτάσει παντού και κανένας δεν δεχόταν να τον δανείσει. Ο κύριος Κύπρος αναγκάστηκε με βαριά καρδιά να κάνει αίτηση για δάνειο από την Τράπεζα. Έψαχνε ταυτόχρονα μήπως βρει καμιά άλλη πηγή χρηματοδότησης, όμως τίποτα. Η Τράπεζα ήθελε να εξασφαλίσει τα λεφτά της για αυτό έβαζε όρους: Τέρμα το κουμάρι (=τζόγος) και το κάπνισμα, δεν θα προσλάμβανε άλλους υπαλλήλους, θα μείωνε λίγο τις απολαβές τους, θα πουλούσε 2 γούνες της γυναίκας του και δεν θα αγόραζε άλλες, θα ψώνιζε από φτηνότερες υπεραγορές και θα φρόντιζε τα έσοδα από τη μια καρυδιά να πηγαίνουν στην αποπληρωμή του δανείου. Δεν άρεσαν καθόλου αυτοί οι όροι στον κύριο Κύπρο. Όμως τα πράγματα γίνονταν τραγικά. Οι δανειστές κίνησαν διαδικασίες για να τον πτωχεύσουν.

Όμως, σε αυτή την πολύ πολύ κρίσιμη στιγμή, η Τράπεζα ενέκρινε τελικά το δάνειο που είχε αιτηθεί ο κ. Κύπρος.

Ερώτηση: Ο κύριος Κύπρος πρέπει να είναι χαρούμενος για αυτή την τελευταία εξέλιξη ή λυπημένος;

3ος Διεθνής Μαραθώνιος Δρόμος Λευκωσίας

Ο Forest Gump στην ομώνυμη ταινία λέει κάποια στιγμή: "That day, for no particular reason, I decided to go for a little run". Και ξεκινά να τρέχει και να τρέχει και σταματημό να μην έχει...

Έτσι κι εγώ, ένιωσα ξαφνικά την ανάγκη να τρέξω! Ήταν απίστευτο το συναίσθημα και το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους! Απελευθερωτικό, αγχολυτικό, ένιωσα να ξαναγεννιέμαι!

Αφορμή για αυτό το νέο ξεκίνημα ήταν μια ανακοίνωση που είδα τυχαία σχετικά με τον 3ο Διεθνή Μαραθώνιο Δρόμο στη Λευκωσία που θα γίνει την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012! Στα πλαίσια αυτού του αγώνα θα γίνει και ημιμαραθώνιος δρόμος (21 χιλιόμετρα), δρόμος 10 χιλιομέτρων, 5 χιλιομέτρων και 1000 μέτρων. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Προσωπικά αποφάσισα να συμμετέχω στα 10 χιλιόμετρα. Μια σεβαστή απόσταση για την παρούσα μου φυσική κατάσταση! Πρώτος στόχος η εμπειρία του όλου εγχειρήματος! Δεύτερος στόχος να δω τα όρια μου! Από πλευράς αφοσίωσης και πειθαρχίας πρωτίστως. Από πλευράς φυσικής κατάστασης και αντοχής δευτερευόντως!

Κοπιάστε να τρέξουμε στους δρόμους της όμορφης μας πόλης! Αξίζει τον κόπο μόνο και μόνο για την εικόνα που θα παρουσιάζουν άδειοι από αυτοκίνητα και καυσαέρια! 

Αντι-μνημονιακοί και κοροϊδία

Αν:

α. Προβλέπεται πολύ σύντομα στάση πληρωμών, και

β. Μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εισροής ρευστού από οποιαδήποτε άλλη πηγή πέραν από την Τρόικα,

τότε μας κοροϊδεύεις όταν λες ότι:

- Είσαι αντι-μνημονιακός, δηλαδή εναντίον του μνημονίου (ενώ οι άλλοι πάντα ονειρεύονταν ένα μνημόνιο ας πούμε), ενώ την ίδια στιγμή δεν προτείνεις κάποια εφικτή εναλλακτική για να αποφύγουμε την επερχόμενη στάση πληρωμών.

- Δεν θα δεχθούμε τους όρους που θα θέσει η Τρόικα.

Αντί να αναλώνονται κάποιοι πολιτικοί μας σε επιδεικτικούς λεονταρισμούς μπροστά από μικρόφωνα και κάμερες σε ένα αγώνα για το ποιος είναι πιο "αντί" στο μνημόνιο, θα έπρεπε να είχαν τουλάχιστον την αίσθηση ευθύνης σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία να μιλούν με ειλικρίνεια στον κόσμο.

Καλλιεργείται (εσκεμμένα ή λόγω ηλιθιότητας;) η εντύπωση ότι έρχονται οι ξένοι με σκοπό να μας καταστρέψουν οικονομικά και εμείς πρέπει να αντισταθούμε! Είμαι σίγουρος ότι θα ακουστούν φωνές κάποια στιγμή ότι μας εκδικούνται λόγω της απόρριψης του σχεδίου Ανάν!

Η σωστή αντιμετώπιση θα έπρεπε να ήταν η καλλιέργεια της ευρύτερης συναίνεσης και σύμπνοιας προς τη συνειδητοποίηση ότι έχουμε ένα οικονομικό μοντέλο που στηρίζεται σε θεμέλια που έχουν κάποια προβλήματα. Ανεξαρτήτως των παραγόντων που μας έφεραν λίγο πριν το χείλος του γκρεμού, αυτή την ώρα οφείλουμε να κοιτάξουμε κατάματα τα προβλήματα και να τα διορθώσουμε.

Τρανό παράδειγμα των πιο πάνω η δήλωση του Χριστόφια ότι για την υπεράσπιση της ΑΤΑ θα κατεβεί και στους δρόμους, καθώς και οι απαντήσεις Στέφανου Στεφάνου προς τα πυρά Αναστασιάδη. Αναρωτιέμαι αλήθεια: Δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης; Μου φαίνεται ότι κάποιοι έμπλεξαν την άσκηση πολιτικής με την πολιτική συζήτηση στον καφενέ εν μέσω παρτίδων πιλόττας.